Lucky
Kathryn belandt op de plek die ze als criticus het vervelendst vindt: het is gewoon fine. Alles wat je van het genre verwacht — rennen over vrachtwagens, vermommingen, een geheime code die op het juiste moment weer bovenkomt — netjes uitgevoerd, in de volgorde die je verwacht, zonder dat er iets is waarvan je denkt: dít moet je zien. Alan geeft het een dikke B en noemt het eerlijk "een Anya Taylor-Joy-afleversysteem": het plot over gestolen benzine snapt hij steeds mínder als het wordt uitgelegd, er zitten gaten in, maar zij houdt het scherm vast. Beiden vinden Annette Bening als crimineel moederfiguur veruit het interessantst — Kathryn wil liever háár verhaal volgen — en Timothy Olyphant doet charmant maar volstrekt bekend werk. Hun conclusie: dit had een film moeten zijn.
Rotten Tomatoes rond 73–79%, Metacritic 68 — gemengd tot positief. De lof gaat naar Taylor-Joy en de actie, de kritiek naar het uitgeklede script: The Hollywood Reporter noemt het "an uneven diversion", IndieWire geeft een C+ en schrijft dat er een betere versie in verstopt zit.
De podcast en de kritiek wijzen exact dezelfde kant op: goed gespeeld, veilig geschreven. Jouw hoogste films en series zitten bijna altijd in de hoek waar iets eigenzinnigs gebeurt (Sinners ★5, Athena ★5, Anora ★4,5) en veel minder bij nette genrekost. Prima zomervulling, geen ontdekking.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Lucky (2026) — Rotten Tomatoes · 'Lucky' Review — The Hollywood Reporter · 'Lucky' Review — IndieWire
The Queen's Gambit
Zes jaar later kijken ze terug: waarom werd dit hét fenomeen van de lockdownperiode? Kathryns antwoord is de esthetiek — de kostuums, het decor, de manier waarop Beth het schaakspel op het plafond projecteert. Ze noemt het "aesthetic as hook" en plaatst het in een rijtje met Lessons in Chemistry: eerst een doorleefde look, dan pas verhaal. Alan was destijds de mopperaar: net als bij Scott Franks Godless voelt het als een film die is uitgerekt, met pacing die hem stoorde. Bij het herzien viel hem vooral de bank aan bijrollen op — Bill Camp, Thomas Brodie-Sangster, Moses Ingram, Marielle Heller — die met hun eigenzinnige gezichten de wereld om Taylor-Joy heen laten kloppen. Kathryn was vergeten hoeveel van de finale over afkicken gaat in plaats van over het toernooi in Moskou, en vond die scènes nu beter dan toen.
96% op Rotten Tomatoes, Metacritic 79, elf Emmy's inclusief Beste Limited Series — de eerste streamingtitel die die categorie won. Netflix' best bekeken scripted miniserie tot dan toe; de schaakverkoop schoot er wereldwijd door omhoog.
Je gaf hem zelf ★5, dus hier hoef je niets meer van te vinden. Wel aardig: Alans reserve — een uitgerekte film met haperende pacing — is precies de kritiek die je destijds naast je neer hebt gelegd. Kathryns esthetiek-argument is de interessantere herlezing.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1 Completed · ★5)
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: The Queen's Gambit — Rotten Tomatoes · The Queen's Gambit (miniseries) — Wikipedia
The Hawk
Kathryn is ongewoon fel: "This show is so bad. It's really, really unbearable to watch." Ze geeft eerlijk toe dat ze golf haat, maar wijst het probleem precies aan: de serie kan niet kiezen tussen een Danny McBride-achtige satire over een onuitstaanbare hoofdpersoon en een feelgood-sportverhaal, en half committeren werkt niet. Will Ferrells Lonnie Hawkins is volgens haar geen interessante klootzak zoals Ron Burgundy, maar gewoon een saaie egoïst — de show lijkt niet te weten of ze dat doorheeft. Alan sluit zich aan en gebruikt de serie later als maatstaf: Lucky is er "exponentieel" beter dan.
30% op Rotten Tomatoes (33 reviews), Metacritic 52. Variety noemt het geen Talladega Nights, The Hollywood Reporter "disposable"; meerdere critici vinden dat een idee voor negentig minuten is uitgesmeerd over tien afleveringen.
Deze staat bij jou als Upcoming genoteerd, dus dit is vooral een waarschuwing vooraf: de podcast én de kritiek zijn het zeldzaam eens dat het niet werkt. Je waardeert Ferrell-achtige komedie niet bijzonder hoog in je lijst, en dit is niet de aflevering waarop je een uitzondering maakt.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1 Upcoming)
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: The Hawk — Rotten Tomatoes · The Hawk Review — Variety · The Hawk Review — The Hollywood Reporter
The Grifters
Komt ter sprake omdat Annette Bening in Lucky opnieuw een oplichter speelt. Alan is onvoorwaardelijk: "The Grifters is amazing. It's so good." Hij herzag hem een maand geleden zonder te weten dat Lucky eraan kwam, en het is de film die Bening op de kaart zette — jong, als verleidster, tegenover Anjelica Huston en John Cusack. Kathryn heeft hem nooit gezien; Alan raadt hem haar nadrukkelijk aan.
Neo-noir van Stephen Frears, geproduceerd door Scorsese, naar Jim Thompson. Vier Oscarnominaties (Huston, Bening, regie, scenario), Independent Spirit Award voor beste film, top-10 van de National Board of Review. Pauline Kael prees de "hardboiled pitilessness" van het boek die intact bleef.
Van alle titels in deze aflevering is dit de meest overtuigende tip: een gelauwerde noir die nergens in je lijst staat. Je gaf Anora ★4,5 en Killers of the Flower Moon ★4 — misdaad met karakterwerk boven plot valt bij jou goed.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: The Grifters (film) — Wikipedia · The Grifters (1990) — Letterboxd
Dept. Q
Valt als terzijde tijdens het napraten over Scott Frank, de maker van The Queen's Gambit. Alan noemt het zijn meest recente werk en zegt dat ze het allebei "really, really like"; Kathryn beaamt kort en krachtig: "Dept. Q is great." Het staat in scherp contrast met Franks Monsieur Spade, die ze in hetzelfde gesprek traag en levenloos noemen.
87% op Rotten Tomatoes. De consensus prijst cast en Franks vakmanschap in "een zee van generieke misdaadseries"; Entertainment Weekly gaf een A−, The Guardian 4/5 en roemde het scherpe, kale script. Vaak vergeleken met Slow Horses en The Killing.
Sterke kans: een norse Edinburgh-koudezaakserie van dezelfde maker als een serie die jij ★5 gaf, met goede kritieken en niet op je lijst. Als je één ding uit deze aflevering overneemt, is dit een goede kandidaat.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Dept. Q — Rotten Tomatoes · Dept. Q — Wikipedia
Station Eleven
Komt langs bij het bespreken van de Patreon-poll. Kathryn kan zich geen scenario voorstellen waarin ze het er nooit over hebben en noemt het "what I think is maybe the best show for me of the 21st century so far" — de sterkste uitspraak die in deze aflevering over welke titel dan ook wordt gedaan.
Breed geprezen HBO Max-bewerking van Emily St. John Mandels roman; gold bij verschijnen als een van de best ontvangen series van het jaar.
Niets te doen: je gaf hem zelf ★5. Leuk om te zien dat je oordeel exact samenvalt met dat van Kathryn — en het zegt iets over hoe goed haar smaak op de jouwe aansluit, wat de andere tips in deze aflevering wat meer gewicht geeft.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1 Completed · ★5)
▶ Zoek in Sequel →Bronnen
- TV Is Good — Does Lucky give us Anya Taylor joy? (de aflevering, Pocket Casts)
- TV Is Good — "Does Lucky give us Anya Taylor joy?" (aflevering, Pocket Casts)
- Notion-kijkadministratie (films & series) — voor de statusregels en het smaakprofiel