Slow Horses
Seizoen zes put uit twee boeken van Mick Herron tegelijk, Joe Country en Moscow Rules, en brengt Olivia Cooke terug. Greenwald en Ryan gebruiken de serie als voorbeeld van wat er goed gaat in televisie: elk jaar een seizoen, in de zomer opgenomen, in het najaar uitgezonden. Ze citeren Gary Oldman, die zegt dat het werkt omdat een groep mensen zich kapot werkt om dat Britse model vol te houden. Ryan gokt dat ze tot tien seizoenen doorgaan zolang Oldman wil.
Je hebt seizoen 1 tot en met 5 allemaal ★5 gegeven en 6 staat al als Upcoming op je lijst — hier hoef ik je niets over te vertellen. Staat er alleen bij omdat de datum concreet is.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1–S5 Completed · ★5 · S6 Upcoming)
▶ Zoek in Sequel →
The Lowdown
Greenwald zet hem bovenaan het hele najaar. Tommy Lee Jones komt erbij als de vader van Lee, Betty Gilpin vermoedelijk als eigenaar van het weekblad waar hij voor schrijft. Wat hij achteraf het opvallendst vindt aan seizoen één is niet de plot maar dat de serie meteen aankwam met een complete, bewoonde wereld: de buurman, de platenzaakhouder, mensen die er voor het verhaal niet toe doen. Ryan raadt luisteraars die seizoen één nog niet zagen aan de aflevering te pauzeren en dat eerst te doen.
Seizoen 1 staat bij jou op ★4, dus dit is meer een agendapunt dan een tip. Dat de wereld zich uitbreidt in plaats van dat de plot opnieuw wordt opgetuigd, is precies wat je bij dit soort series waardeert.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1 Completed · ★4)
▶ Zoek in Sequel →
Black Doves
Sam Riley en Dev Campbell komen erbij. Ryan is eerlijk over waarom hij de serie leuk vindt: hij weet nog steeds niet precies voor welke organisatie ze werken of hoe ze zich tot Interpol verhouden, en dat maakt hem niets uit. Wat hij wil is Ben Whishaw die verdrietig champagne drinkt met een geweer naast zich, en Keira Knightley die hem komt redden of andersom. Hij noemt het een programma dat je gewoon terug wilt, geen serie waar je context van nodig hebt.
Je gaf seizoen 1 een ★3, en dat is precies waar deze serie zit: prima kerstkijkvoer, geen gebeurtenis. Als seizoen 1 je niet greep, verandert dit dat waarschijnlijk niet.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1 Completed · ★3)
▶ Zoek in Sequel →
Small Prophets
Van Mackenzie Crook, die Gareth speelde in The Office en daarna Detectorists maakte. Ryan zegt dat hij er het afgelopen jaar zeker een dozijn mails over kreeg van luisteraars die vonden dat ze het moesten behandelen. Pearce Quigley speelt Michael, die zeven jaar na de verdwijning van zijn vriendin zijn toevlucht neemt tot alchemie, en meer bepaald tot het maken van magische geesten die de toekomst kunnen voorspellen. Crook speelt zelf mee, net als Michael Palin. Ryan noemt de trailer verrukkelijk, vreemd en behaaglijk.
Uitstekend in Engeland. Rotten Tomatoes staat op 100 procent bij tien recensies, met een publiekscijfer van 94. The Arts Desk noemt het magie in miniatuur van een echte eigenzinnige maker; de Guardian spreekt van een superieure opvolger van Detectorists die surrealisme naar de buitenwijk brengt.
Zachte, trage Britse komedie waarin niets groots gebeurt is bij jou een vaste waarde: This Way Up en Such Brave Girls ★5, Ghosts, Starstruck en What We Do in the Shadows ★4. Dit is er de meest uitgesproken versie van, en de recensies zijn zeldzaam eensgezind.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →
Tip Toe
Russell T Davies, vijf afleveringen, met Alan Cumming en David Morrissey als buren in Manchester die na vijftien jaar vijanden worden. Ryan kent Cumming persoonlijk en vertelt dat de twee samen promotie deden en zichtbaar dol op elkaar zijn — dat ze elkaar dertig jaar kennen is volgens hem precies waarom ze dit tegen elkaar durven te spelen. Aanleiding in de serie is anti-lhbt-retoriek op sociale media. Greenwald wijst erop dat Davies een carrière heeft die in Amerika niet zou kunnen: hij schrijft alles zelf en doet wat hij wil.
Bijna unaniem lovend in Engeland. Critici noemen het huiveringwekkend, verwoestend en onvergetelijk; de HuffPost-samenvatting kopt dat Alan Cumming buitengewoon is in wat meerdere recensenten een mijlpaal in queer drama noemen. Davies verweerde zich publiekelijk tegen de enkele criticus die het saai vond.
Je bent er al aan begonnen — hij staat in Notion als Watching — dus je weet het waarschijnlijk al. Voor de volledigheid: It's a Sin gaf je ★4 en Sex Education ★5, en dit is dezelfde maker in zijn scherpste stand.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1 Watching)
▶ Zoek in Sequel →
Youth
Sharon Horgan schreef alle acht afleveringen zelf. Ryan zet haar carrière neer als een reeks series over de fase van het leven waar ze zelf in zit — Catastrophe, Motherland, Bad Sisters — en Youth gaat over liefde, seks en de dood in je vijftiger jaren. 'Couldn't be us, dog', zegt hij erbij. Rupert Friend speelt mee, met Harriet Walter en Freddie Fox in terugkerende rollen. De eerste twee afleveringen komen tegelijk online.
Bad Sisters gaf je ★4, en de scherpe Britse relatiekomedies in je lijst staan hoger: This Way Up en Such Brave Girls allebei ★5. Horgan die over ouder worden schrijft is precies de hoek waar die series vandaan komen. Nog geen recensies, dus dit is een gok op staat van dienst.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →
Lanterns
Ryan keek per ongeluk aflevering vier vóór drie en vond hem alsnog goed — wat volgens hem iets zegt over hoe de serie in elkaar zit. Ze zijn allebei enthousiast over de openingsscène met Sinestro, gefilmd als een Hannibal Lecter-gesprek, en over een slachthuisscène waarin een koe door een lynchiaanse poort een witte ruimte binnenloopt — Greenwald noemt dat het moment waarop je je handen in de lucht mag gooien. Hun grootste bezwaar is de verhaallijn rond Zoe: de aanwijzingen dat zij de Manhunter is liggen er zo dik bovenop dat de vraag wordt of dat een dure rode haring is. Allebei zeggen ze wel: nooit verveeld, en dat vinden ze tegenwoordig hoge lof.
Sterk: 89 procent op Rotten Tomatoes, 72 op Metacritic — het best ontvangen Green Lantern-project tot nu toe. IndieWire gaf een A-min, Variety en Hollywood Reporter prijzen de chemie tussen Kyle Chandler en Aaron Pierre. De veelgehoorde kanttekening is dat de invloed van True Detective en Watchmen wel erg zichtbaar is.
Je kijkt 'm al — hij staat op Currently Broadcasting. Als je nog twijfelt of je doorgaat: het oordeel van de hosts halverwege is dat de constructie indrukwekkend is en de romance het zwakste deel.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1 Currently Broadcasting)
▶ Zoek in Sequel →Get Jiro
Animatieserie naar de graphic novel van Anthony Bourdain, over een dystopische toekomst waarin koks superberoemdheden zijn. Titus Welliver en Justin Kirk spreken stemmen in. Ryan noemt het een van de dingen die zijn oog vingen nu hij naar eigen zeggen zijn hart opent voor animatie; Greenwald las het eerste deel van de strip en zegt dat het destijds al zijn interesses combineerde.
Volwassen animatie doet het redelijk bij jou — Love, Death & Robots en Rick and Morty ★4 tot ★5, Tuca & Bertie ★4 — maar dit is een strip-verfilming zonder recensies en zonder duidelijke maker om op te gokken. Wachten tot de eerste reacties er zijn is hier het verstandigst.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →
American Hostage
Anthologieserie van Shawn Ryan (The Shield, The Night Agent). Seizoen één speelt in 1977: een man in Indianapolis gijzelt iemand, belt een lokale radioverslaggever en eist dat hij live geïnterviewd wordt. Giovanni Ribisi speelt de gijzelnemer, Jon Hamm de verslaggever, met Mireille Enos en William Jackson Harper erbij. Waargebeurd. Greenwald reageert vooral op de cast; Ryan grapt dat de hele opzet economisch is als Hamm het seizoen in één kamer kan opnemen.
Waargebeurde miniseries over instituties die ontsporen doen het goed bij jou: Black Bird, A Spy Among Friends, Dopesick en The Dropout allemaal ★4. Wat de score drukt is praktisch — MGM+ is in Nederland lastig te krijgen — en dat er nog geen enkele recensie is.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →
Vision Quest
De laatste Marvel-serie voorlopig, met James Spader die terugkeert als Ultron in menselijke vorm, wonend in het hoofd van Vision. Ryan stelt half serieus voor de serie te behandelen alsof het het tweede seizoen van The Sopranos is, omdat iemand bij Marvel het verplichte kost noemde voor Doomsday. Greenwald zegt er meteen bij dat hij Vision als personage nooit heeft begrepen. Het gesprek zakt vervolgens weg in terugblikken op Falcon and the Winter Soldier en Secret Invasion, en dat is veelzeggend genoeg.
Marvel-series landen bij jou opmerkelijk consistent op ★4 — WandaVision, Loki, Moon Knight, She-Hulk, What If — dus een teleurstelling wordt het waarschijnlijk niet. Maar beide hosts praten er zonder enige verwachting over, en dat is bij hen zeldzaam.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →
High Value Target: The Hunt for Saddam
Ryan houdt ruimte voor een serie die niemand zag aankomen, en heeft die meteen zelf: acht afleveringen, Joel Kinnaman als de Saddam-expert die Bush briefde. Het gesprek is vooral lacherig — Greenwald merkt op dat Saddam Hussein tussen 1970 en zijn einde niet bepaald ondergedoken zat, en dat een serie hierover uitzenden in de week na 11 september 'heel respectvol' is. Maar dat het op TNT staat vinden ze allebei oprecht leuk nieuws.
Geopolitieke thrillers rond één achtervolging werken bij jou — ZeroZeroZero en The Line ★4, Narcos: Mexico ★5. Kinnaman is een gok, en de hosts hebben de serie zelf nog niet gezien; hun enthousiasme gaat over de zender, niet over het programma.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →
Kill Jackie
Catherine Zeta-Jones als voormalig drugssmokkelaar en huidig kunsthandelaar die door een groep huurmoordenaars op de korrel wordt genomen en vervolgens zelf achter hen aan gaat. Naar een roman van Nick Harkaway, de zoon van John le Carré, met Daniel Ings erbij. Ryan noemt het laat jaren negentig aanvoelen en zegt letterlijk dat het er 'oké' uitziet; het grootste deel van het gesprek gaat over de vraag op welke zender het nou eigenlijk staat.
De zwakste van de lijst voor jou. Er is geen enkel signaal — geen recensies, geen vergelijkbare titel in je geschiedenis, en de host die hem noemt is er zelf lauw over. Alleen doen als Zeta-Jones in een tongue-in-cheek wraakthriller je op zich al genoeg is.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →
Lioness
Ryan houdt de recaps bij en meldt dat het seizoen is gekanteld. Er lopen twee verhaallijnen door elkaar in twee tijdlijnen die niet altijd duidelijk gescheiden zijn, en de CIA is inmiddels bezig met een binnenlandse zuivering van de overheid, het hoger onderwijs en de pers. Zijn eigen tolerantie daarvoor is naar eigen zeggen hoog, maar hij haakt af bij de terugkerende scène waarin Joe's man het nieuws kijkt en vraagt of dit is wat ze bedoelde met die professoren met anti-Amerikaanse praat. Hij noemt het niet meer zo grappig als het was. Greenwald kijkt niet mee en laat zich er niet in trekken.
Cijfermatig valt het mee: 82 procent op Rotten Tomatoes bij elf recensies, en RogerEbert.com is positief over Zoë Saldaña. Maar Collider noemt het seizoen een rommelige, chaotische terugkeer naar Sheridans Sicario-wortels, en meerdere recensenten wijzen op hetzelfde: verhalend is het een zootje, en het politieke commentaar komt zonder enige zelfreflectie.
Spionageseries zijn bij jou een sterke hoek — Le Bureau des Légendes en Slow Horses ★5, The Agency ★4 — en Lioness staat niet in je lijst. Dit lijkt me niet het moment om eraan te beginnen: de kritiek van Ryan gaat niet over smaak maar over een serie die halverwege iets anders is geworden dan waar hij voor tekende.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →Bronnen
- The Watch — The Fall TV We’re Most Excited For. Plus, ‘Lanterns’ E4 and ‘Lioness’ After Dark. (de aflevering, Pocket Casts)