The Social Reckoning
Afrader. Een van de hosts zag het sinds de aankondiging al met angst aankomen (‘this is everything that I feared’) en noemt het een netwerk-tv-procedural, ‘the MSNBC mom, Aaron Sorkin, unedited version of the Facebook files’, met personages die geen personages zijn. De ander haatte hem niet, maar vindt hem ‘safe’ en zonder spanning; alleen de scènes waarin Zuckerberg (Jeremy Strong) met een kamer vol adviseurs wordt voorbereid op het Congres werken, mede dankzij Bill Burr. Een Fincher-versie was volgens hen beter geweest, al blijft de vraag of het verhaal een film rechtvaardigt.
Rotten Tomatoes zakte de eerste dagen van 70% naar 59% (144 reviews), Metacritic staat op 50-52. Critici prijzen vooral Mikey Madison en haar chemie met Jeremy Allen White; Zuckerbergs robotachtige spel verdeelt, en het terugkerende verwijt is dat Sorkin zijn eigen script regisseert in plaats van het aan iemand anders (lees: Fincher) over te laten.
Volgens deze hosts een netwerk-tv-procedural met personages die geen personages zijn, wat sterk doet denken aan She Said (≤2). De Rotten Tomatoes-score rond 59% en het steeds terugkerende 'had Fincher maar' wijzen dezelfde kant op.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: FandomWire, Rotten Tomatoes-score · FictionHorizon, mixed Rotten Tomatoes score
Artificial
Beide hosts zijn zeer enthousiast over Luca Guadagnino's film over het ontstaan van OpenAI, die Amazon liet vallen en Neon oppikte. ‘Excellent’, ‘electrifying’: binnen twintig minuten was duidelijk dat de geruchten dat hij niet goed zou zijn onzin waren. Andrew Garfield is fantastisch, misschien zijn beste rol. Voor hen een Best Picture-kandidaat, en de enige film in die race die ‘actually urgent’ voelt.
Lovend: berichtgeving noemt een Rotten Tomatoes-score rond de 90% (één afwijkende bron meldt 21%, wat een fout lijkt). Variety noemt hem Guadagnino's beste film in tien jaar en roemt Andrew Garfield als Sam Altman; kritischer geluid gaat vooral over een derde akte die te veel vertraagt bij de dramatisering van Altmans ontslag.
Guadagnino maakte ook Challengers (★4), en de critici zijn hier lovend: Rotten Tomatoes rond 90%, Garfield als Altman zeer geprezen. Het voornaamste bezwaar is een derde akte die inzakt rond Altmans ontslag.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: NetflixJunkie, Rotten Tomatoes-score · Gizmodo, recensies-overzicht
Behemoth
Een van de hosts zag Tony Gilroy's nieuwe film en waarschuwt: dit is geen Michael Clayton 2, maar een subtiele, emotioneel complexe film met een opvallend passieve hoofdpersoon, een cellist (Pedro Pascal, volgens deze host zijn beste rol ooit) die speelt in orkesten en voor filmmuziek. Negen componisten schreven muziek voor de film. Het duurde een uur voor het kwartje viel, daarna ‘I really enjoyed it’. In de bioscoop vanaf 4 december.
Gemengd tot positief: Time Out geeft 3 van de 5 sterren en noemt Pedro Pascal ‘note-perfect’, Slashfilm noemt het zijn beste en complexste rol tot nu toe; andere vroege reacties vinden het verhaal eromheen een ‘well-worn path’.
Een stille film over een cellist, dichter bij Tár (★4) dan bij een Gilroy-thriller, en volgens de host duurt het een uur voor hij op gang komt. Pascal wordt geprezen, maar Time Out geeft 3 sterren en anderen vinden het verhaal voorspelbaar.
✓ Staat al in mijn Notion-database (To Watch)
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Time Out, recensie · Slashfilm, recensie
Nasa
Beide hosts noemen hem pijnlijk om te zien en belangrijk: onderzoeksjournalistiek over hoe het Israëlische leger in Gaza nauwelijks onderscheid maakt tussen militaire doelen en vrouwen en kinderen, in een reeks gesprekken met onherkenbaar gemaakte militairen, die soms diagrammen tekenen van wat ze deden. Van Yuval Abraham en een mede-maker van No Other Land, met Jonathan Glazer als uitvoerend producent.
Geen Rotten Tomatoes-score gevonden, maar de ontvangst is zwaar en overwegend lovend: Screen Daily noemt de film beklemmend en politiek urgent, Little White Lies noemt hem genadeloos over de schaal van de burgerslachtoffers in Gaza. Bij de première in Venetië kreeg de film een staande ovatie van ruim 24 minuten, een festivalrecord.
Yuval Abraham van No Other Land (★4) maakte hem, met Jonathan Glazer als uitvoerend producent. Critici noemen hem beklemmend en urgent; plezierig kijken wordt het niet.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Screen Daily, recensie · Little White Lies, recensie
A Statement
‘A People Talking in Rooms banger’: Tom McCarthy reconstrueert een bijeenkomst in 1980 in St. Petersburg, Florida, waar beleidsmakers en wetenschappers praatten over CO2-uitstoot; de dialoog in de vergaderzaal komt letterlijk uit het transcript. Met Paul Giamatti, John Turturro, Paul Rudd en Amy Ryan. Voor de host die hem zag ‘if not great, certainly very good’, licht en grappig maar verwoestend, en een film voor het grote scherm. Komt vermoedelijk pas in 2027 uit.
Gemengd: TheWrap noemt hem meeslepend en roemt Turturro, Giamatti en Clarke als drie mannen wier gebreken hen op verschillende manieren verblinden, maar The Daily Beast noemt de film preekerig, humorloos en onverhelderend.
Mensen die in een vergaderzaal over CO2 praten, met dialoog die letterlijk uit het transcript komt. Don't Look Up (★4) laat zien dat het klimaatonderwerp bij je kan werken, She Said (≤2) dat praatfilms van dit type ook kunnen tegenvallen; de recensies lopen uiteen van meeslepend tot preekerig.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: TheWrap, recensie · The Daily Beast, recensie
Making Marie Antoinette
Eleanor Coppola's making-of van Sofia Coppola's Marie Antoinette, met fragmenten uit Eleanors dagboeken voorgelezen door Diane Lane. Beide hosts zijn positief; een van hen noemt hem ‘wonderful’. Wat ze waarderen: hoe Sofia anders tegen haar moeder praat dan in interviews, ook over twijfel of ze het nog eens zou doen, en de rol van Roman Coppola op de set.
Positief: Time Out geeft 4 van de 5 sterren en noemt hem ontroerend vanuit het perspectief van een moeder, The Film Stage noemt hem zowel een boeiende tijdscapsule van een jonge filmmaker die haar stem vindt als een bevoorrechte blik achter de schermen van een miskende klassieker.
Een making-of die vooral iets doet als je aan Sofia Coppola of die film gehecht bent, en in je waarderingen zie ik daar geen spoor van. Recensenten zijn wel positief en noemen hem ontroerend vanuit de moeder.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Time Out, recensie · The Film Stage, recensie
Godzilla Minus Zero
Vervolg op Godzilla Minus One, met grotendeels dezelfde personages en het ontstaan van Ghidorah, opnieuw tegen de achtergrond van het Japanse oorlogstrauma. De host die hem zag vindt de ‘monster choreography’ fantastisch en de actie beter dan in Minus One, maar er zit iets te veel menselijk drama in, waardoor de film wat uitgerekt is.
Zeer positief: vroege tellingen op Rotten Tomatoes lagen rond 94-95%. Critici loven vooral de visuele effecten en actie als een stap boven Minus One; de enige kritische noot is dat de ambities van de film niet altijd volledig worden ingelost.
Spektakel met gewicht kan bij je werken, zie Dune: Part Two en Furiosa (★4), en critici zitten rond 94% op Rotten Tomatoes. Minus One staat niet in je Notion, en ook de host vindt het menselijk drama te lang uitgesponnen.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes, eerste recensies · ComicBookMovie, Rotten Tomatoes-score
Cameron Winter at Carnegie Hall
Paul Thomas Anderson filmde een concert van Cameron Winter (Geese) in Carnegie Hall, met Benny Safdie als een van de cameramensen. Wat je eraan hebt hangt af van je band met Winter: voor de host die fan is een tijdsdocument van een jong genie; de ander zag vooral een regisseur die speelt met waar je in die zaal een camera kunt neerzetten, ‘just something cool’, maar denkt dat hij ook buiten de fans kan aanspreken.
Zeer positief: Rotten Tomatoes noteerde 100% op basis van tien recensies. TheWrap noemt hem een van de best gefilmde concertfilms van de laatste jaren, met beeld dat aanvoelt als een warme home video.
Een concertfilm van Paul Thomas Anderson: American Utopia en Summer of Soul gaf je ★5, One Battle After Another ★4,5. Hij staat op 100% bij tien recensies; hoeveel je eraan hebt, hangt ook af van wat Winter je zegt.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: TheWrap, recensie · Rotten Tomatoes, filmpagina
Joy of Joys
Een documentaire van 35 minuten van Jonathan Glazer over de opnames van een benefietalbum voor kinderen in oorlogsgebieden, gefilmd door achtjarigen die sterren als Jarvis Cocker, Damon Albarn en Olivia Rodrigo volledig ontwapenen. ‘Very, very entertaining’, lief en doordacht; ‘worth people's time’.
35 minuten Glazer over kinderen die popsterren filmen bij een benefietopname, dus het kost je weinig. Muziekdocumentaires scoren bij je hoog, maar dit is een klein, lief ding en geen Summer of Soul.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →
Musk
De host die hem in Venetië zag vindt Alex Gibneys vier uur durende documentaire ‘comprehensive and convincing’, maar er staat niets nieuws in: de waarde zit in alles op één plek, als openbaar archief. De videogamevorm en de CGI-Musk irriteerden. De ander vond hem wel goed maar slopend, ‘four hours of watching somebody who's sort of obnoxious hurt people’, en mist een poging om te begrijpen wie Musk eigenlijk is.
Geen aggregatiescore gevonden, maar de recensies zijn overwegend positief met reserves: Screen Daily noemt de film overtuigend maar ook te glossy aangezet, Time Out geeft 4 van de 5 sterren, terwijl In Review Online en The Upcoming juist missen dat er weinig echt nieuws in staat.
Volgens de ene host volledig en overtuigend maar zonder nieuws, volgens de ander vier slopende uren; allebei stoorden ze zich aan de CGI-Musk. Bitter Lake (★4) toont dat je lange documentaires uitzit, maar daar kreeg je er wel een nieuwe blik voor terug.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Screen Daily, recensie · In Review Online, recensie