Furious
Van Elizabeth Meriwether (New Girl, The Dropout, Dying for Sex), gemaakt met Emmy Rossum, die volgens beiden hier de rol van haar leven speelt. Een getroebleerde FBI-agent komt een vrouwelijke seriemoordenaar op het spoor die het op pedofielen heeft voorzien — kat en muis, maar volgens Anke zo geschreven dat je halverwege niet meer weet wie de kat is. Ze roemen vooral dat het niet verstikkend zwaar wordt: er zit humor in tot in de grimmigste aflevering, precies waar Half Man volgens haar de kijker de keel dichtknijpt. Naast Rossum springen Lola Petticrew (Say Nothing) en vooral Quincy Tyler Bernstine eruit; Anke noemt het na Widow's Bay de beste cast van dit seriejaar. Er komt een tweede seizoen.
Uitzonderlijk goed ontvangen: debuteerde met 100% op Rotten Tomatoes (inmiddels één negatieve review), 3,5 van 4 sterren bij RogerEbert.com. Variety, IndieWire en The Hollywood Reporter prijzen alle drie Rossums scherpste optreden in jaren.
Je hebt dit seizoen al helemaal gezien en er ★4,5 aan gegeven — je enige 4,5 in de hele database, dus daar valt weinig meer aan in te schatten. Blijft staan: het tweede seizoen is besteld.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1 Completed · ★4.5)
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: IndieWire · Hollywood Reporter · Rotten Tomatoes
Basta
Zevendelige serie over Marco van Basten, naar zijn biografie, geregisseerd door Remy van Heugten (Gluck Auf). Allebei waren ze sceptisch — voetbalbeelden in fictie gaan bijna altijd mis, en Cruijff en Berlusconi naspelen loopt zo uit op typetjes — en allebei werden ze overtuigd vanaf de openingsscène, waarin Van Bastens vier goals tegen Göteborg met echte archiefbeelden en Italiaans commentaar aan Chris Peters worden vastgeplakt. Wat Anke er sterk aan vindt is de beheersing: het EK '88 wordt in één minuut afgevinkt, terwijl het mislukte WK '90 een hele aflevering krijgt. Het is dus een tragedie over een enkel die van kinds af aan verrot was, geen heldenverhaal. Chris Peters imiteert niet maar speelt; Chantal Janzen als vrouw van Cruijff vonden ze te veel stuntcasting.
In de Nederlandse pers goed ontvangen — SerieTotaal prijst het acteerwerk als de kracht van de serie, en meerdere recensenten noemen juist de keuze om níét chronologisch af te vinken de sterkste zet. Internationale kritiek ontbreekt.
Nederlandse series scoren bij jou eerder hoog dan laag (Mocros ★4, Bodem ★4, Yous & Yay ★5), en dit is er een waar twee sceptische recensenten door de knieën gingen. De tragiek-in-plaats-van-triomf-aanpak is precies wat het boven de gemiddelde sportbiografie tilt.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: SerieTotaal · MovieMeter
Lanterns
Damon Lindelof (The Leftovers, Watchmen) maakt dit samen met Chris Mundy (Ozark) en comicschrijver Tom King, en Anke — die er voor NRC een portret over Lindelof bij schreef — herkent zijn DNA overal. Haar samenvatting: True Detective meets Fargo meets Watchmen, met space cops. Kyle Chandler als Hal Jordan noemt Alex misschien wel de beste tv-acteur ooit, Aaron Pierre is de doorbraak, en Kelly Macdonald speelt een sheriff die zo uit Fargo weg kan lopen. Wat het volgens hen laat werken is dat de serie eigenlijk over nu gaat: een rijke man die een militie optuigt tegen het gevaar van buitenaf. Beiden vonden aflevering drie het moment waarop het echt een Lindelof-serie werd. Je hoeft niet van superhelden te houden.
94% bij de critici op Rotten Tomatoes, net onder The Penguin; publiek op 86%. Critici debatteren serieus of het Watchmen (96%) overtreft — de meesten vinden van net niet.
Je kijkt het al, dus dit is vooral bevestiging dat je goed zit. Het ligt in de hoek van Andor en Severance die je ★5 gaf: genrewerk dat het genre als aanleiding gebruikt.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1 Currently Broadcasting)
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes · Forbes
Adults
Alex noemt het tweede seizoen een van de leukste comedyseries van het jaar, en gebruikt het als pleidooi om comedy's een eerste seizoen te gunnen — zoals The Office en Parks & Rec ook moesten zoeken. FX heeft iets opmerkelijks gedaan: er staat nu een nieuw gemaakte aflevering vóór de oorspronkelijke eerste, omdat te veel kijkers op de openingsrant afhaakten. Zijn enige kritiek: acht afleveringen is te weinig voor een serie die juist een klassieke sitcom wil zijn — daar wil je er dertien van.
100% bij de critici en 98% publiek op Rotten Tomatoes — de hoogste gecombineerde score van 2026. IndieWire en AV Club noemen het seizoen de sprong waarmee de serie eindelijk zichzelf is.
Je gaf seizoen 1 al ★4 en het tweede loopt nu; volgens vrijwel iedereen is dit het seizoen waarin het klikt. Weinig risico.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1 Completed · ★4 · S2 Currently Broadcasting)
▶ Zoek in Sequel →
Slow Horses
Allebei hebben ze het zesde seizoen al gezien en mochten er nog niets over zeggen, wat de bespreking kort maar duidelijk houdt: Anke noemt het weer van ongekende kwaliteit en een van de betere seizoenen, en betrapte zichzelf erop dat ze halverwege was zonder het door te hebben. Er zit één nieuwe, jonge toevoeging aan het ensemble die Jackson Lamb volgens hen 'a run for his money' geeft. Jack Lowden krijgt opnieuw lof: hij denkt dat hij James Bond is en is een enorme sukkel, en wordt per seizoen zichtbaar depressiever — de boog naar Lamb toe. Zes afleveringen, wekelijks; seizoen acht wordt al gefilmd.
Nog geen recensies — het seizoen komt 16 september uit en stond bij de opname onder embargo.
Je hebt seizoen 1 tot en met 5 allemaal ★5 gegeven en 6 staat al op Upcoming. Dit is de makkelijkste 5 van de hele lijst.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S1–S5 Completed · ★5 · S6 Upcoming)
▶ Zoek in Sequel →
Ted Lasso
Hier lopen ze het verst uiteen: Anke geeft twee sterren en noemt het als serie ontzettend slecht, Alex drie. Beiden vinden het seizoen onnodig — de moeder die in seizoen 3 zei dat hij naar Kansas City moest, zegt nu dat hij dat moet vergeten — en de eerste aflevering een van de slechtste die de serie ooit had. Vanaf aflevering twee is Ted terug in Engeland om het vrouwenteam te coachen, en daar zit volgens Alex wel nieuwe energie. Anke's grootste bezwaar: de serie wíl iets zeggen over vrouwenvoetbal maar durft geen risico te nemen, de speelsters zijn karikaturen, en het seizoen was beter geweest zónder Ted Lasso erin. Showrunner Bill Lawrence stapte na seizoen 3 op.
Bij de internationale kritiek een stuk milder: 89% op Rotten Tomatoes (schommelend tussen 75 en 91), met als strekking 'comforting rather than necessary'. Het publiek zit op 90%, het hoogste sinds seizoen 1.
Je kijkt het al en gaf seizoen 2 en 3 ★4, dus je bent milder gestemd dan Anke. Zeg dan dit: de aflevering waar je op afhaakt is de eerste — daarna wordt het volgens allebei per aflevering iets beter.
✓ Staat al in mijn Notion-database (S2–S3 Completed · ★4 · S4 Currently Broadcasting)
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes · Forbes
The Other Bennet Sister
Anke's persoonlijke aanrader van de aflevering. Verfilming van de roman van Janice Hadlow over Mary Bennet, de middelste zus uit Pride and Prejudice — de enige die niet trouwt. Wat haar pakte is dat het geen balzaal-kostuumdrama is maar een keukenversie, zonder pasteltinten, en vooral de moeder: 'de gemeenste tv-moeder sinds Livia Soprano'. Ze sprak de scenarist, die vertelde dat vrijwel elke vrouw zo'n ingewikkelde moeder-dochterrelatie kent maar dat je die zelden op tv ziet. Ella Bruccoleri als Mary noemt ze hartstikke goed. Alex heeft hem niet gezien en Anke schat zelf in dat het bij hem laag op de lijst zou blijven staan.
Overwegend zeer positief: Variety noemt het charmant, IndieWire delightful, en meerdere critici de beste Austen-bewerking in jaren. De kritiek die er is gaat over het tempo en over de herhaling van de grappen over Mary's huwelijkskansen.
Dit is de titel waar ik het minst zeker van ben. Kostuumdrama zit niet in je lijstjes en The Crown kreeg ★2 van je — maar dat was gladheid, en dit is juist het ongepolijste zusje ervan. Zet 'm laag op de lijst en niet erbovenaan.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Variety · IndieWire · Hollywood Reporter
Sterling Point
Een YA-serie van Megan Park (My Old Ass) over een achttienjarige die met haar tweelingbroer een eiland in Canada erft van een opa die ze nooit kende, en daar een long-lost zus vindt. Alex was binnen vijf minuten om en noemt het een heerlijke zomerserie, juist ook omdat het traag is en de gesprekken eindeloos duren. Anke kwam er niet in: de afwezige ouders, het geld, de kleren en vooral het woord 'literally' stonden zo ver van haar af dat ze concludeert dat ze er te oud voor is. Ze is het er wel over eens dat het verhaal goed in elkaar zit. Grote hit voor Prime Video, tweede seizoen besteld.
Bij de critici veel enthousiaster dan bij Anke: Variety spreekt van YA die het genre ontstijgt, IndieWire van een zomerplezier met opvallend geaarde, emotioneel eerlijke tieners, en meerdere recensenten leggen de vergelijking met Dawson's Creek en My So-Called Life.
Het genre werkt bij jou niet echt — Heartbreak High en Dollface bleven allebei op ★2 steken — en Anke's bezwaren zijn precies die van iemand die er buiten staat. Alleen als je zin hebt in traag en zomers.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →
Blodsoffer
Zweeds misdaaddrama dat binnen een paar dagen op één stond bij Netflix, geschreven door de Brit George Kay (Lupin, Hijack) — en dat merk je, zegt Anke: het heeft de elementen van Scandi-noir maar gaat sneller, met minder heggen en minder truien. Een seriemoordenaar heeft het op politieagenten voorzien; een rechercheur haalt er zijn knorrige gepensioneerde vader bij. Vol clichés, maar de uitvoering vond ze prima en ze wist tot het laatste moment niet hoe het afliep: precies drie sterren, en 'daarvoor is Skip Intro ook bedoeld'. Alex voelde geen enkele urgentie om eraan te beginnen.
Gemengd. Recensenten prijzen dat het vijf afleveringen zonder vulling zijn en dat Kay een mysterie kan bouwen, maar noemen de bijrollen bleek en vinden dat de serie het te veilig speelt en in familiedrama blijft steken.
Een nette drie-sterrenserie in een genre waar je geen uitgesproken zwak voor lijkt te hebben. Als je 'm aanzet is het omdat je vijf afleveringen wil, niet omdat je iets mist.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: What's on Netflix · Heaven of Horror
The Shards
Geen van beiden heeft hem gezien, en dat is precies het punt: de Ryan Murphy-verfilming van Bret Easton Ellis' roman kwam ongeveer gelijk met Sterling Point uit en werd door hun omgeving afgebrand. Anke citeert de recensie van haar collega Mark Moorman (twee sterren) over het hoofdpersonage, een zeventienjarige romanschrijver die geen gelegenheid voorbij laat gaan zich als schrijver te etaleren: 'onverdraaglijke figuur in een bijna onverdraaglijke serie'. Ze merken op dat de VPRO-gids Ryan Murphy inmiddels helemaal niet meer bespreekt.
Internationaal een stuk verdeelder dan de Nederlandse kritiek: RogerEbert.com en TechRadar noemen het een van de betere bewerkingen van het jaar, terwijl The Hollywood Reporter het ongelijkmatig vindt en IndieWire de latere afleveringen wanhopige grepen naar diepgang.
Op basis van jouw lijstjes is dit een makkelijke overslaan: Murphy's gladde excess zit niet in je hoge waarderingen, en de enige stem die je hier lokaal hoort is negatief.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Hollywood Reporter · IndieWire
Bronnen
- Skip Intro — Basta (goed!), Furious (geweldig!) en nog veel meer nieuwe series (de aflevering, Pocket Casts)
- Skip Intro op Pocket Casts