10 Near-Perfect GameCube Games Nobody Played

Zat op de GameCube Preview Disc van 2003, maar dat leverde Sega geen kritiek succes op. Sonic Team gaf het unieke mechanics mee die volgens Venter net zo goed in een Sonic Adventure-game hadden gepast: spelers rollen reuze-eieren door puzzelende levels. Geen mainstream hit, maar een fijne game met de juiste instelling.

Metacritic 71 (37 recensies) — wisselend: geprezen om de unieke mechanics, bekritiseerd om camera en leveldesign.

○ Nog niet in mijn Sequel-lijst

Bronnen: Metacritic

Capcom scoorde met veel GameCube-titels, maar deze bleef onder de radar ondanks een overtuigende 3D-shooter. Een lange campagne om een leger speelgoedrobots te unlocken, die je tegen tot drie andere spelers inzet. De arcade-stijl is niet voor iedereen en de camera had beter gekund, maar wie iets als Power Stone zoekt vindt hier veel te waarderen.

Metacritic 56 — gemengd: het concept en de gameplay werden geprezen, maar critici vonden de game op de lange termijn oppervlakkig.

○ Nog niet in mijn Sequel-lijst

Bronnen: Metacritic

Voordat FromSoftware bekend werd van Dark Souls maakte de studio uiteenlopende projecten, waaronder deze — in Japan uitgebracht als Rune. Protagonist Katia werkt zich door een in mist gehuld koninkrijk en bevecht monsters met een magisch kaartendek. Sterke visuals voor die tijd en realtime gevechten met kaarten als wapen zorgden voor een aanpak die van de gebaande paden afweek; de kaartenmodificatie voegde nog een laag toe. Genoeg succes voor een vervolg in 2003, daarna stopte de reeks.

"Average" op Metacritic — IGN noemde vloeiende framerate en deckbuilding als pluspunten tegenover repetitieve muziek en trial-and-error; RPGFan was positiever en noemde de gameplay verslavend.

○ Nog niet in mijn Sequel-lijst

Bronnen: Metacritic · Nintendo World Report

Skip Ltd.'s grootste succes: spelers besturen een klein robotje dat geluk verspreidt en "happy points" verzamelt. De reeks presteerde daarna wisselend en eindigde teleurstellend met Zip Lash in 2015, maar het GameCube-origineel is nog altijd de moeite waard voor wie een vrolijk, ongebruikelijk avontuur zoekt. Ook beschikbaar via Nintendo Switch Online.

Metacritic 75 — solide ontvangen, al viel de kritiek op de kerngameplay iets minder positief uit dan op verhaal en toon.

○ Nog niet in mijn Sequel-lijst

Bronnen: Metacritic

Een van de beste RPG's ooit die buiten toegewijde fans amper iemand kent. Kwam eerst uit op Dreamcast, en deze GameCube-versie voegde onder meer gedetailleerdere modellen, kortere laadtijden en extra sidequests toe. Prachtige luchtwerelden, gevechten tussen luchtschepen en turn-based combat maakten het destijds zowel klassiek als wonderlijk. Nog altijd niet beschikbaar op recentere hardware.

Zeer positief ontvangen — Metacritic in de tachtig/negentig, geldt breed als een van de beste RPG's van zijn generatie.

○ Nog niet in mijn Sequel-lijst

Bronnen: Metacritic

Een kortstondige franchise van Noise Inc., waarvan alleen de GameCube- en DS-delen Noord-Amerika bereikten — geen van beide vond een groot genoeg publiek om de reeks voort te zetten. Toch is deze aflevering een genoegen: spelers besturen miniatuur-oorlogsmachines met aanpasbare onderdelen en wapens, in gevechten vanuit third- of first-person. Winnen brengt je verder in de verhaalmodus "A New Journey". Niets anders op het systeem lijkt erop.

Metacritic 65 — gemengd ontvangen.

○ Nog niet in mijn Sequel-lijst

Bronnen: Metacritic

Pinball combineren met een slagveld dat je met je stem aanstuurt — mogelijk gemaakt door de meegeleverde microfoon-peripheral. Spelers riepen bevelen naar hun troepen en gebruikten de gewone controller om reusachtige flippers te bedienen tegen de mythische Odama-bal. Yoot Saito (bekend van Seaman) produceerde de game.

Metacritic 62 — gemengd, maar GameFAQs noemde het "one of the most bizarre games ever made, and definitely one of the most underrated."

○ Nog niet in mijn Sequel-lijst

Bronnen: Metacritic · GameFAQs

Baten Kaitos: Eternal Wings and the Lost Ocean

2004 · GameCube

Nr. 8

Namco's minder bekende RPG-reeks (naast Tales en Xenosaga), gecoproduceerd door Monolith Soft en tri-Crescendo. Combineerde een episch RPG-verhaal en mooie visuals met complexe turn-based gevechten op basis van verzamelkaarten — voor genrefans een van de meest inhoudsrijke en fraaiste opties op het platform. Samen met prequel Baten Kaitos Origins in 2023 als HD-remaster verschenen op Switch en in 2024 op pc.

Metacritic 80 — positief ontvangen.

○ Nog niet in mijn Sequel-lijst

Bronnen: Metacritic

Nintendo koos tijdens het GameCube-tijdperk af en toe voor iets buiten de lijntjes, zoals met Eternal Darkness en dit M-rated spel van n-Space. Wetenschapper John Raimi neemt na een rampzalige ontmoeting in Frankrijk een spectrale identiteit aan en kan objecten "bezitten" om levende doelwitten te terroriseren en over te nemen. Ook inventieve local-multiplayermodi aan boord.

Wisselend ontvangen — GameFAQs: "Disappointing, but still fun and original."

○ Nog niet in mijn Sequel-lijst

Bronnen: GameFAQs

Nintendo zou dit oorspronkelijk zelf uitbrengen in Noord-Amerika maar zag daarvan af — Atlus sprong bij, met een kleine oplage tot gevolg die de game nu tot een van de duurdere tweedehands GameCube-titels maakt. Spelers besturen een kubusvormig wezen dat andere monsters opeet om nuttige mutaties te ontwikkelen; een "paar"-mechanisme levert nageslacht met eigen eigenschappen op. Gedateerde visuals (het begon als Nintendo 64DD-project), maar uniek in opzet.

Metacritic 71 (12 recensies), gebruikersscore 8,1.

○ Nog niet in mijn Sequel-lijst

Bronnen: Metacritic