Rico Nasty
Rapper uit Maryland die het hardste randje van trap combineert met punkgeschreeuw en suikerzoete pop — een combinatie waar ze het genre 'sugar trap' voor bedacht.
Haar tweede plaat uit 2022, breder en emotioneler dan het debuut. Kwam op 24 juli langs bij NPR Music, dus hij ligt weer bovenop.
Metacritic 73/100 op basis van vier recensies; Pitchfork gaf 7.1 en The Line of Best Fit 7/10. NME vond de eerste helft sterk maar hoorde de tweede wegzakken in clubgeluid.
◎ Album op Apple Music →
Nia Archives
Britse producer en zangeres die in haar eentje de jungle-revival draagt: breakbeats uit de jaren negentig, maar met haar eigen stem en songschrijverij eroverheen.
Haar eerste release voor een majorlabel, zes tracks die bewust minder ravey zijn dan haar eerdere werk. Kwam op 18 juli bij NPR Music voorbij.
Warm onthaald als een toegankelijker verfijning van een al af idee; critici wezen vooral op de songwriting, die het van de productie wint. NME noemde het eerlijke verhalen op ingehouden beats.
◎ Album op Apple Music →
Ólafur Arnalds
IJslandse componist die tussen neoklassiek en elektronica in zit; begon in hardcorebands en schrijft nu strijkers waar filmmuziek van gemaakt wordt.
Bestaat dit jaar tien jaar. Zeven weken lang maakte hij elke week één nummer in een ander IJslands dorp, samen met een lokale muzikant — het concept is de plaat.
Verdeeld: Album of the Year houdt een criticscore van 65 aan. De Sydney Morning Herald gaf 90, The Guardian bleef op 40 steken.
◎ Album op Apple Music →
Jorge Ben Jor
Braziliaanse gitarist en zanger, het gezicht van samba-soul en samba-funk, met een ritmegevoel dat generaties Braziliaanse muziek heeft gekleurd.
Een halve eeuw oud dit jaar. De plaat waarop hij overstapte op elektrische gitaar en Afro-Braziliaanse ritmes met Amerikaanse funk verknoopte — zijn beroemdste jaren-zeventig-opname.
Geldt als een van de grootste klassiekers van de Braziliaanse populaire muziek. Staat in 1001 Albums You Must Hear Before You Die en in Rolling Stone Brazils lijst van de honderd beste Braziliaanse albums ooit.
◎ Album op Apple Music →Sevdaliza
In Iran geboren, in Rotterdam opgegroeid; maakt trip-hop en art-pop met een lage, zware stem en video's die net zo goed beeldende kunst zijn.
Een drum-and-bass-remix uit 2021 die in je archief staat maar geen enkele scrobble heeft opgeleverd — je hebt hem dus letterlijk nog nooit gedraaid.
◎ Zoek op Apple Music →
Benny Sings
Amsterdammer Tim van Berkestijn, die al twintig jaar lichtvoetige soulpop maakt en inmiddels met Mac DeMarco en Rex Orange County werkt.
Zijn debuut uit 2003 en het begin van alles. Je draaide het 39 keer, maar de laatste keer was 23 november 2007 — achttien jaar geleden.
Het album dat hem internationaal op de kaart zette, met vroege fans als Gilles Peterson en Questlove. Op Discogs staat het op een gemiddelde van 4,33 uit 5.
◎ Album op Apple Music →Madvillain
Het duo van MF DOOM en Madlib: de ene rapt van achter een metalen masker in eindeloze binnenrijmen, de andere bouwt beats uit stoffige platen die nooit netjes uitkomen.
De plaat uit 2004 die undergroundhiphop opnieuw definieerde. Je draaide hem precies één keer, op 9 augustus 2008 — dat is achttien jaar geleden en waarschijnlijk niet genoeg.
Metacritic 93/100, universele lof. Pitchfork gaf 94 en noemde het onuitputtelijk; The A.V. Club en Alternative Press gaven allebei de volle honderd.
◎ Zoek op Apple Music →
Little Joy
Eenmalig zijproject van Strokes-drummer Fabrizio Moretti met de Braziliaan Rodrigo Amarante en Binki Shapiro — één plaat, daarna niets meer.
Losse, zonnige gitaarpop met barbershop-harmonieën uit 2008. Je draaide het 73 keer, maar voor het laatst op 17 september 2010 — vijftien jaar terug.
Pitchfork gaf 7,2. De terugkerende kritiek: de verwantschap met The Strokes maakt het makkelijk verteerbaar maar ook wat onopvallend.
◎ Album op Apple Music →