The New York Times Book Review

De 50 beste thrillers van de 21e eeuw — de top 10

Aflevering 4 augustus 2026

De New York Times Book Review liet 291 misdaadauteurs, redacteuren, boekverkopers, bibliothecarissen en critici stemmen op de beste thrillers sinds 2000 — Gillian Flynn, Stephen King, John Grisham, Lee Child en S.A. Cosby vulden allemaal een stembiljet in. Dit zijn de tien die bovenaan eindigden, van 1 naar 10. De rangschikking is die van de NYT; de samenvattingen en de kritische ontvangst hieronder zijn er zelf bij gezocht.

Gone Girl

Gillian Flynn · 2012
Nr. 1

De thriller die het genre in tweeën deelt: vóór en ná Amy Dunne. Nicks vrouw verdwijnt op hun vijfde trouwdag, en Flynn laat zijn versie en haar dagboek zo tegen elkaar in schuren dat je halverwege niet meer weet wie je al die tijd hebt geloofd. Dat de onbetrouwbare verteller en de gemene twist halverwege inmiddels een standaardformule in de boekhandel zijn, is grotendeels aan dit boek te danken.

Breed geprezen om de dubbele onbetrouwbare vertellers, de zwarte humor en de satire op het huwelijk — onder anderen Stephen King was fan. Het slot is het enige echte twistpunt: waar de een het ijzingwekkend vindt, missen anderen een nette ontknoping.

◆ Bekijk op Goodreads →

Bronnen: BookBrowse — recensie · Book Marks — alle recensies

Mystic River

Dennis Lehane · 2001
Nr. 2

Drie jongens uit een arbeidersbuurt in Boston, één auto die stopt, en vijfentwintig jaar later een dochter die dood in een park ligt. Lehane gebruikt de moord vooral als hefboom om te laten zien wat jeugdtrauma en buurtloyaliteit met drie volwassen mannen doen. Het is de titel die het vaakst wordt aangehaald als iemand wil bewijzen dat een misdaadroman gewoon literatuur kan zijn.

Won de Anthony, de Barry, de Dilys en de Massachusetts Book Award, was finalist voor de PEN/Winship en werd door Clint Eastwood verfilmd. Recensenten roemen vooral de psychologische diepte en de manier waarop schuld en verlies doorwerken; op Goodreads staat het rond de 4,2.

◆ Bekijk op Goodreads →

Bronnen: Goodreads — Mystic River · Service95 — book review

In the Woods

Tana French · 2007
Nr. 3

Frenchs debuut en het startpunt van de Dublin Murder Squad. Rechercheur Rob Ryan onderzoekt de moord op een meisje in precies het bos waar hij als kind zijn twee vriendjes verloor — en zijn eigen geheugen werkt niet mee. Het boek is berucht om wat het níét oplost, en juist die weigering maakt het voor de een het beste en voor de ander het meest irritante boek op deze lijst.

Won in één klap de Edgar, de Anthony, de Macavity en de Barry voor beste debuut, plus de LA Times Book Prize; The Washington Post noemde French de belangrijkste misdaadschrijver van het decennium. Lezers zijn verdeelder dan de jury's: het tempo en de openstaande verhaallijn zijn de terugkerende klachten.

◆ Bekijk op Goodreads →

Bronnen: Wikipedia — Tana French · Goodreads — In the Woods

The Girl with the Dragon Tattoo

Stieg Larsson · 2005
Nr. 4

Zweeds origineel: Män som hatar kvinnor, in het Nederlands Mannen die vrouwen haten (2008) — de titel die de Scandi-noirgolf de wereld over bracht. Journalist Mikael Blomkvist en hacker Lisbeth Salander graven in een verdwijning binnen een rijke industriëlenfamilie en stuiten op decennia aan misbruik en corruptie. Larsson stierf vóór publicatie; Salander werd alsnog het bekendste personage uit de 21e-eeuwse misdaadfictie.

Geprezen om de combinatie van familiesaga, financiële intrige en een frontale aanval op misogynie en machtsmisbruik, met Salander als het personage dat het genre openbrak. De kritiek is even constant: het duurt lang voor het op gang komt en de ontknoping vindt niet iedereen even sterk.

◆ Bekijk op Goodreads →

Bronnen: Wikipedia (NL) — Mannen die vrouwen haten · Dear Author — recensie

No Country for Old Men

Cormac McCarthy · 2005
Nr. 5

Een lasser vindt in de woestijn bij de Texaanse grens een mislukte drugsdeal met twee miljoen dollar, neemt het geld mee en wordt opgejaagd door Anton Chigurh. McCarthy schrijft het zonder aanhalingstekens en bijna zonder rem: dialoog, geweld, en een oude sheriff die er geen betekenis meer in kan vinden. De gebroeders Coen konden het bijna letterlijk verfilmen.

Geldt als McCarthy's toegankelijkste boek — strakker en sneller dan Blood Meridian — maar niet als zijn beste. De New York Times Book Review vond dat het voortdendert als de hel op wielen en tegelijk zó hardgekookt is dat het aan karikatuur grenst.

◆ Bekijk op Goodreads →

Bronnen: Book Marks — alle recensies

My Sister, the Serial Killer

Oyinkan Braithwaite · 2018
Nr. 6

Korte, droogkomische Nigeriaanse thriller van nog geen 230 pagina's. Verpleegkundige Korede ruimt telkens de rotzooi op van haar mooiere zusje Ayoola, die haar vriendjes blijft doodsteken — tot Ayoola achter de dokter aan gaat op wie Korede zelf verliefd is. Braithwaite schrijft in korte hoofdstukjes waarin de humor het werk doet dat elders spanning doet.

Shortlist Women's Prize for Fiction 2019 en longlist Booker Prize, plus de LA Times-prijs voor beste thriller en de Anthony voor beste debuut; vertaald in dertig talen. De klacht die terugkomt is dat het zo licht en snel is dat de personages wat vlak blijven.

◆ Bekijk op Goodreads →

Bronnen: CBC — Women's Prize-shortlist 2019 · Penguin Random House — boekpagina

The God of the Woods

Liz Moore · 2024
Nr. 7

Zomer 1975, een kamp in de Adirondacks: de dochter van de rijke eigenaarsfamilie verdwijnt uit haar hut — veertien jaar nadat haar broertje al spoorloos raakte. Moore springt tussen decennia en perspectieven en gebruikt het onderzoek vooral om de kloof open te leggen tussen de kampeigenaren en het personeel dat voor hen werkt. Het jongste boek in deze top 10.

The New Yorker noemde het een vakkundig getimede thriller die knap speelt met klassenverhoudingen; het won de Goodreads Choice Award 2024 voor beste mystery/thriller en stond op Obama's zomerlijst. Wie het minder vond, wijst op de lengte en het aantal perspectieven.

◆ Bekijk op Goodreads →

Bronnen: Wikipedia — The God of the Woods · The Washington Post — recensie

Razorblade Tears

S.A. Cosby · 2021
Nr. 8

Twee vaders met een strafblad — de een zwart, de ander wit, allebei opgevoed met racisme en homofobie — gaan samen op wraaktocht als hun met elkaar getrouwde zoons worden vermoord. Cosby laat het geweld hard doorknallen, maar schrijft eigenlijk over twee mannen die te laat proberen goed te maken dat ze zich voor hun kinderen schaamden. Southern noir met een motorblok eronder.

NYT-bestseller en Notable Book, TIME's 100 must-reads van 2021, NPR Best Book; Book Marks kwam op basis van twintig recensies uit op een 'rave'. Recensenten noemen het rauwer en emotioneler dan zijn eerdere Blacktop Wasteland.

◆ Bekijk op Goodreads →

Bronnen: Book Marks — alle recensies · Kirkus Reviews

Slow Horses

Mick Herron · 2010
Nr. 9

Slough House is de afdeling waar MI5 zijn mislukkelingen dumpt, onder leiding van de smerige, luie, briljante Jackson Lamb. Herron schrijft spionage als kantoorsatire: de vijand zit meestal twee bureaus verderop en het echte gevaar komt uit Whitehall. Het boek deed er jaren over om aan te slaan — pas de serie met Gary Oldman maakte er een fenomeen van.

Shortlist voor de CWA Ian Fleming Steel Dagger, en een succes dat volgens Herron zelf bijna zeven jaar op zich liet wachten. Lamb wordt vrijwel unaniem geroemd — een recensent noemde hem een beetje Dickens, een beetje Falstaff — maar wie actie verwacht moet wennen aan het trage, wijdlopige begin.

◆ Bekijk op Goodreads →

Bronnen: Jason Ward — recensie Slow Horses & Dead Lions

Bluebird, Bluebird

Attica Locke · 2017
Nr. 10

Texas Ranger Darren Mathews, zwart, wordt naar een gehucht aan Highway 59 gestuurd waar twee lijken zijn gevonden: een zwarte advocaat uit Chicago en een witte plaatselijke vrouw — in die volgorde, wat lokaal alles uitmaakt. Locke schrijft rurale noir waarin de blues, het land en de rassenverhoudingen net zo bepalend zijn als de moordzaak zelf.

Won de Edgar voor beste roman (2018) en de CWA Steel Dagger. In The Guardian roemde Esi Edugyan de directheid van het verhaal; recensenten wijzen vooral op Locke's stijl — met één zin zet ze een plek neer.

◆ Bekijk op Goodreads →

Bronnen: Wikipedia — Bluebird, Bluebird · Book Marks — alle recensies

Bronnen