New Music Friday: The best albums out Sept. 11

Sylvan Esso

Ow∞

Starting 5 · #1

Electropop-duo uit Durham, North Carolina (Amelia Meath en Nick Sanborn), inmiddels zelfuitgevend met een eigen studio.

Klinkt als 'Sylvan Esso Deluxe': meer gastmuzikanten en een bredere sound, van de punkerige opener Hot Slob tot het bijna Ierse jigje Plastic Sword.

Overwegend lovend ontvangen — recensenten prijzen hoe de uitgebreide line-up het geluid opent zonder de herkenbare Sylvan Esso-signature te verliezen.

Bronnen: SPIN

Ezra Collective

Here Because of Hope

Starting 5 · #2

Vijfkoppige Londense jazzband die al een decennium de UK-jazzscene meetrekt, met invloeden uit hiphop, afrobeat, reggae en calypso.

Vierde album, opgezet als reisverslag van de Afrikaanse diaspora naar de Cariben naar Londen; Letitia Wright doet spoken word over pijn die toch vreugdevolle muziek oplevert.

Breed geprezen als hun ambitieuzste en persoonlijkste album tot nu toe, met lof voor de warmte en het optimisme van het drieluik.

Bronnen: theartsdesk

This Is Lorelei

The Singer in My Band

Starting 5 · #3

Project van Nate Amos (ook gitarist bij Water From Your Eyes), inmiddels een gevraagd songwriter voor onder anderen MJ Lenderman en Hayley Williams.

Geschreven terwijl Amos op tournee was; wisselt jangly, tijdloze gitaarpop af met country-folk-uitstapjes zoals de titeltrack.

Overwegend positief — recensenten noemen het zijn meest samenhangende en zelfverzekerde plaat, met NME en Stereogum onder de lof.

Bronnen: Stereogum

The Tubs

Hard Life

Starting 5 · #4

Londense band die zichzelf een 'Celtic jangle boy band' noemt, met zanger Owen Williams.

Grote, blije arrangementen boven cynische, zelfkritische teksten — Williams zingt vanuit een personage dat hij zelf niet wil zijn.

Gemengd tot positief: geprezen om het songwriterschap en de instrumentatie, met hier en daar kritiek dat het geluid weinig nuance toont.

Bronnen: MOJO

Haruomi Hosono

Yours Sincerely

Starting 5 · #5

78-jarige Japanse popveteraan en mede-oprichter van Yellow Magic Orchestra.

23e studioalbum en zijn eerste nieuwe muziek in zeven jaar; warm en ingetogen, geinspireerd door het Japanse 'omoyari' (meeleven met anderen).

Warm ontvangen — The Wire noemt het bewijs van een 'late-career renaissance', met een stem gehoord bij onder meer Mac DeMarco en Vampire Weekend.

Bronnen: The Quietus