You Can See Everything
Het openingsstuk van de nieuwsbrief: verslaggever Nicole Sperling kreeg deze documentaire over Theranos-oprichter Elizabeth Holmes te zien, die als verrassingsvertoning op Telluride draaide en inmiddels aan het New York Film Festival is toegevoegd. Mekado Murphy noemt het het type film dat opwinding kan veroorzaken zonder sterren op de poster — wat dit jaar goed uitkomt, want de grote namen laten de najaarsfestivals massaal links liggen. Dat is meteen het tweede verhaal in de nieuwsbrief: Sperling legt uit waarom de studio's en hun A-lijst wegblijven en de festivals moeten improviseren.
Geregisseerd door Nathan Fielder en Lance Oppenheim; A24 brengt hem 16 oktober uit. De film volgt Holmes en haar man Billy Evans in de 34 dagen voor ze haar celstraf van elf jaar inging, en daarna nog drie jaar. Telluride was overrompeld door de toegang die de makers kregen. Variety noemt het schaamteloos en fascinerend, en beschrijft het als een reality-tv-die-zichzelf-opeet-psychodrama; een 'zuivere' documentaire is het uitdrukkelijk niet. Fielder zei na afloop dat hij nog steeds worstelt met wat hij precies heeft meegemaakt.
The Rehearsal seizoen 2 staat bij jou op ★5, en dit is Fielder die exact hetzelfde doet — de grens tussen echt en geënsceneerd opzoeken tot niemand meer weet waar hij staat. Dat een deel van de gesprekken met een niet nader genoemde actrice is nagespeeld, is precies het soort ingreep waar je bij The Rehearsal voor tekende.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Variety — recensie · The Washington Post — première op Telluride
Oasis: Don't Look Back in Anger
Een van de vijf Critic's Picks van deze week. Glenn Kenny bespreekt de documentaire over de band die vooral bekendstond om de kribbige verhouding tussen Noel en Liam Gallagher, en vindt de broers hier op een onverwachte plek: weer samen, en opvallend gelukkig daarmee. De nieuwsbrief geeft het de kop 'Together Again'.
96% op Rotten Tomatoes en 80 op Metacritic. Verschillende recensenten noemen het een van de beste muziekdocumentaires ooit. Regie: Will Lovelace en Dylan Southern, script van Steven Knight. Wereldpremière buiten competitie in Venetië, sinds 9 september in de bioscoop en IMAX, later op Disney+. De film bevat de eerste gezamenlijke interviews met de broers in ruim twintig jaar.
584 Oasis-scrobbles in je luistergeschiedenis, met Acquiesce en Half the World Away bovenaan — dat is geen greatest-hits-luisteraar. Tel daarbij op dat Summer of Soul en American Utopia je enige twee ★5-muziekfilms zijn, en dit wordt de duidelijkste aanrader van de week.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes · RogerEbert.com — recensie
Musk
Beatrice Loayza schreef er een Critic's Notebook over onder de kop 'Hoeveel Elon Musk is te veel?'. Haar oordeel zoals de nieuwsbrief het samenvat: veel van wat Alex Gibney's documentaire laat zien is niet nieuw, maar door alles aan elkaar te leggen wil hij dat de kijker Musk serieus neemt als bedreiging voor de democratie. De film duurt bijna vier uur en draaide in Venetië.
Wereldpremière buiten competitie in Venetië, waar de film een staande ovatie van vier à vijf minuten kreeg. Musk noemde de documentaire tijdens de productie al een 'hit piece' en weigerde een interview; de makers gebruiken in zijn plaats een avatar die uitspraken doet die de echte Musk werkelijk heeft gedaan. Bleecker Street brengt hem 16 oktober beperkt uit, vanaf 23 oktober breder.
Russia 1985-1999: TraumaZone staat bij jou op ★5 en No Other Land op ★4 — politieke documentaire waarin het monteren zelf het argument is, werkt goed bij je. Het enige echte bezwaar is de lengte: bijna vier uur, en volgens de NYT-recensie weinig nieuws voor wie het verhaal al volgt.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: NPR — wat Gibney's documentaire onthult · The Hollywood Reporter — Venetië-première
Black Zombie
Critic's Pick van Lisa Kennedy, onder de kop 'Reclaiming Horror's Haitian Roots'. Ze beschrijft hoe regisseur Maya Annik Bedward in haar documentaire de duistere geschiedenis van het ondode genre uitzoekt — de zombie als Haïtiaanse figuur, lang voordat Hollywood hem overnam.
Debuteerde op SXSW en speelde daarna op vrijwel elk groot documentaire- en genrefestival; Kino Lorber bracht hem 11 september uit. Variety noemt het een boeiende documentaire over de politiek van de zombiefilm, waarin bijna een eeuw zombiecinema wordt bekeken als culturele toe-eigening en verminking van de Haïtiaanse cultuur die het genre inspireerde.
Dezelfde film die Pop Culture Happy Hour deze week ook aanraadde — twee onafhankelijke aanbevelingen in één week is een signaal op zich. Sluit aan bij No Other Land (★4) en Summer of Soul (★5).
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Variety — recensie
Call My Agent! The Movie
Critic's Pick van Natalia Winkelman, met de ondertitel 'A Billet-Doux to Cinema': de bende komt weer bij elkaar in een gemoedelijke komedie die vijf jaar na het slot van de serie oppakt. De nieuwsbrief heeft er een tweede stuk over, van Elisabeth Vincentelli, over hoe de serie tijdens de lockdown wereldwijd populair werd — zelfs George Clooney raakte verslaafd, en tekende daarom voor een gastrol toen er een Netflix-film van kwam.
Metascore 78 op basis van zeven recensies: overwegend gunstig. Critici schrijven dat de film nog altijd vrolijk in de hand bijt die hem voedt en de haat-liefdeverhouding vasthoudt die de serie tot een succes maakte. Clooney's cameo wordt breed uitgelicht — met een cringe-scène waarin een aanvankelijk hoopgevend gesprek ontspoort zodra iemand zijn regie van The Monuments Men afkraakt.
Je kent de serie helemaal: seizoen 1 gaf je ★4, seizoen 2 tot en met 4 elk ★3. Dat is precies de verwachting die hier past — leuk weerzien, geen openbaring. De recensies zeggen in feite hetzelfde.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Variety — recensie · Time Out — recensie
The Uprising
Critic's Pick van Jeannette Catsoulis: Andrew Garfield speelt een getraumatiseerde lijfeigene in dit actiedrama over de eerste populistische opstand in de Engelse geschiedenis — de Boerenopstand van 1381.
Duidelijk verdeeld, ondanks de Critic's Pick van de NYT. Variety noemt de resultaten ongelijkmatig; RogerEbert.com beschrijft het als een ruige historische actiefilm die Garfield in een soort pseudo-Robin Hood verandert, en juist die koppeling aan een fictieve held vinden de meeste critici misplaatst. Waar men het wel over eens is: Garfield draagt de film, en Woody Norman steelt hem. Regie en scenario: Paul Greengrass — inclusief zijn handheld-camera, wat sommige recensenten zwaar viel.
Killers of the Flower Moon (★4) en The Brutalist (★4) laten zien dat je historisch epos aankunt, maar de recensies wijzen hier vrij eensgezind op hetzelfde zwakke punt. Greengrass' camerastijl is bovendien iets waar je van houdt of niet.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Variety — recensie · Rotten Tomatoes — eerste recensies
The Oldest Person in the World
Alissa Wilkinson bespreekt hem in de rubriek Documentary Lens: regisseur Sam Green interviewde een reeks (overwegend) vrouwen die achtereenvolgens de oudste mens ter wereld waren, en het resultaat zet je volgens haar aan het denken over je eigen tijd op aarde.
76% op Rotten Tomatoes (17 recensies) en 74 op Metacritic. Variety's Peter Debruge noemt het de beste soort filmervaring: een vermakelijke en verhelderende film over de zin van het leven. Groen zet zichzelf en zijn eigen worsteling met sterfelijkheid in de film, wat volgens meerdere recensenten urgentie toevoegt. Er is ook kritiek: mild boeiend maar vaak traag, dwalend en onaf. Ging in première op Sundance, sinds 10 september in New York te zien.
Een rustige, beschouwende documentaire — dat kan bij jou heel goed vallen (Nomadland ★5) of juist niet (Nine Days ★2). De recensies zijn positief maar niet uitbundig, en de kritiek gaat precies over het risico: dat hij blijft dwalen.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes · POV Magazine — recensie
Don't Play With Fire
Critic's Pick van Robert Daniels, over een hersteld New Wave-misdaaddrama van Tsui Hark uit 1980: verongelijkte tieners gaan tekeer in een film die bloedvergieten en politiek mengt. De nieuwsbrief noemt hem onder zijn Engelse titel; elders staat hij bekend als Dangerous Encounters of the First Kind.
De originele film werd destijds door de Hongkongse censuur aan flarden geknipt, die schrok van de kwaadaardigheid en van het gebruik van schokkende beelden uit de rellen van 1967 in de stad. De 2K-restauratie stond onder toezicht van Tsui Hark zelf en verscheen in juni 2026 via Cult Epics, met drie versies: de ongecensureerde internationale montage, de verboden Chinese versie en de ingekorte Engelse. Recensenten noemen het een verbluffende en werkelijk onaangename film, onvergetelijk op zijn eigen afschuwelijke manier.
Er staat geen Hongkongse cinema in je database, en dit is bepaald geen zachte introductie — recensenten beschrijven de film zelf als onaangenaam. Interessant als filmgeschiedenis, maar ver van wat je normaal opzet.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Film Combat Syndicate — recensie · Midwest Film Journal — Cult Epics-uitgave
Bronnen
- Movies Update (The New York Times) — What you won't see at the big fall film festivals (de nieuwsbrief)
- Movies Update — The New York Times