Ink
Beatrice Loayza schrijft in een Critic's Notebook over Danny Boyles openingsfilm van Venetie: het verhaal van hoe The Sun in de late jaren zestig ontstond, in een wereld van rokerige pubs en smoezelige snookerhallen. Jack O'Connell speelt hoofdredacteur Larry Lamb tegenover Guy Pearce als een jonge Rupert Murdoch. Boyle doet het in wat zij zijn kenmerkende rollende, opgejaagde stijl noemt — de schandalen verkopen, en het publiek koopt ze.
Overwegend lovend uit Venetie. Vulture noemde het "electrifying" en Boyles beste film in decennia, Screen International prees de "gripping performances", Variety sprak van een "sizzling" film met een "superb" O'Connell. Het scenario is van James Graham, naar zijn eigen toneelstuk.
Dit is de sterkste van de week voor jou: een energiek gemaakt tijdsbeeld met een politieke kern, precies de hoek van The Brutalist en Dumb Money die je allebei vier sterren gaf. Boyle die eindelijk weer aanstaat plus Graham als schrijver maakt het bovendien geen belofte op papier alleen.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Screen Daily · Deadline
Chronovisor
Brandon Yu geeft dit debuut een Critic's Pick: een academica raakt geobsedeerd door de chronovisor, een apparaat waarmee de Italiaanse priester Pellegrino Ernetti naar eigen zeggen beelden uit elk moment in de geschiedenis kon terughalen. Yu noemt het betoverend, met een climax die griezelig oploopt.
92% op Rotten Tomatoes (12 critici, gemiddeld 7,9/10). IndieWire noemde het een verslavend konijnenhol; het regieduo Jack Auen en Kevin Walker deed er bijna een jaar research voor en bouwt de zaak op uit boeken, opnames en knipsels — een "armchair mystery" die critici in een adem noemen met Borges en Eco en met La Jetee. Won eerder de hoofdprijs in Jeonju, na een premiere in Rotterdam.
Een essayistische mystery die zijn spanning uit archiefmateriaal haalt in plaats van uit plot — dat is dezelfde formele lef die je bij Anatomy of a Fall en No Other Land vier sterren waard vond. Kleine kanttekening: dit is nadrukkelijk een hoofdfilm, geen achtergrondfilm.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →
Cocoon - One Summer of Girlhood
Maya Phillips geeft deze animatiefilm een Critic's Pick. Hij is gebaseerd op de Himeyuri-eenheid: scholieres van een meisjesschool op Okinawa die in de laatste maanden van de Pacifische oorlog werden ingezet als verpleegsters in een grothospitaal, en daarna aan hun lot werden overgelaten. Phillips vat het samen als patriottische offers.
Overwegend positief. Recensenten noemen hem adembenemend mooi en loodzwaar tegelijk; Gizmodo prijst hoe de film je vasthoudt terwijl hij hard aankomt, JoBlo noemt hem de Grave of the Fireflies van deze generatie. Anime News Network wijst erop dat de animatie de zwaarte niet altijd draagt. De film duurt nauwelijks een uur en heeft veel oud-Ghibli-personeel aan boord, wat je aan de toon merkt.
Animatie is bij jou consequent raak (Flow, The Boy and the Heron, Turning Red) en oorlogsdrama van deze kant ook (Quo vadis, Aida? kreeg 4,5). De vergelijking met Grave of the Fireflies is geen aanbeveling voor een lichte avond, maar wel de belofte dat het blijft hangen.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Gizmodo · Anime News Network
Mayday
Lisa Kennedy vindt dat Ryan Reynolds en Kenneth Branagh deze door Top Gun geinspireerde actiekomedie in de lucht houden. Reynolds speelt een Amerikaanse marinevlieger die na het neerhalen van zijn spionagevliegtuig boven Rusland wordt opgepikt door een ex-KGB'er (Branagh), in de nadagen van de Koude Oorlog.
Overwegend welwillend. Vrijwel elke recensent wijst op de onwaarschijnlijke chemie tussen de twee hoofdrollen en op Branagh die de film steelt; de kritiek gaat over de grappen, die achterblijven bij de actie. The Hollywood Reporter noemt het derivative but diverting, Deadline Top Gun-meets-Midnight Run.
Prima genre-avond in de hoek van The Fall Guy en Hit Man, allebei vier sterren bij jou — maar die hadden een scherper script dan de recensies dit toedichten. Meenemen als de avond kort moet zijn, niet als je iets wilt zien dat blijft hangen.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: The Hollywood Reporter · Variety
Practical Magic 2
Geen recensie maar een interview: Ashley Spencer sprak Sandra Bullock, Nicole Kidman, Joey King en Maisie Williams over dit onwaarschijnlijke vervolg, over het omarmen van hun heksachtigheid en over hun hoop op een derde deel. Susanne Bier regisseerde; de film komt 18 september uit.
Zit ver van je lijstje af: de eerste film uit 1998 is een cultfilm die het bij critici nooit heeft gered (26% op Rotten Tomatoes), en dit is vooral een vervolg voor wie daar warme herinneringen aan heeft. Signaleer ik omdat de nieuwsbrief er de tweede helft aan besteedt, niet omdat ik hem je aanraad.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes
Onslaught
Alissa Wilkinson kraakt deze A24-film van Adam Wingard: een bloederig eerbetoon aan de B-films van de jaren tachtig dat iets probeert te zeggen over eindeloze oorlogen en daar niet in slaagt. Haar oordeel is scherp — geweld beloven, je vervolgens verliezen in stijl boven inhoud en ondertussen doen alsof je een serieus punt maakt, noemt ze ronduit smerig.
Verdeeld, en beduidend milder dan de NYT: 73% op Rotten Tomatoes. Variety noemt hem fun but scattered — een militaire slasher met Adria Arjona en Dan Stevens over een sluipschutter die haar dochter moet beschermen tegen ontsnapte gemanipuleerde supersoldaten. Wie erin meegaat, prijst vooral de Carpenter-achtige aanpak.
Slasher is nooit jouw genre geweest (The Rental bleef op twee sterren steken), en de kritiek die de NYT eraan ophangt gaat precies over wat jou zou storen: veel stijl, weinig eronder.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Variety · Rotten Tomatoes
The Runner
Robert Daniels vat hem samen als noch fast noch furious genoeg: Gal Gadot strompelt door een dunne race-tegen-de-klok-thriller als wanhopige alleenstaande moeder.
Vernietigend: 7% op Rotten Tomatoes (28 critici, gemiddeld 3,7/10). Gadots hoofdrol krijgt de meeste kritiek — ze rent voor het leven van haar zoon en doet dat volgens recensenten in een sukkeldrafje dat elke urgentie wegneemt. De AV Club beveelt hem nog aan als hate watch; een enkeling vindt hem als efficiente onzin-thriller wel geslaagd.
Overslaan. Het idee (een psychopaat aan de telefoon die haar door steeds absurdere opdrachten jaagt) is het enige leuke eraan, en dat weet je nu.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen
- Movies Update (The New York Times) — Movies Update: The one real lesson of the summer box office (de nieuwsbrief)
- Movies Update, 4 september 2026