Spider-Man: Brand New Day
NYT-criticus Alissa Wilkinson vindt de film verstrikt raken in precies wat late-MCU-films doet doorzakken: het gewicht van alle verhaallijnen aan elkaar knopen. Haar lof gaat naar de hoofdrolspeler — Hollands spel blijft "winsome and wonderfully kinetic", en dat plezier valt volgens haar niet weg te schrijven. Elders in de nieuwsbrief vraagt Emmanuel Morgan zich af of deze bewust geaarde aanpak het superheldengenre kan redden nu de box office wankelt.
Uitgesproken positief onthaald: 91% op Rotten Tomatoes (266 reviews) en 70 op Metacritic — een van de best beoordeelde MCU-films in jaren. Critici noemen het de meest volwassen en geaarde Spider-Man tot nu toe; de reserves gaan over de continuïteitslast, precies het punt van de NYT.
Lastige: je MCU-cijfers zijn hard (Quantumania en Brave New World bleven op 2 en 1,5 steken), maar Superman kreeg 4 en Across the Spider-Verse zelfs 5 — de Spider-Man-hoek zit je wél. Deze is duidelijk beter ontvangen dan de recente Marvels; of het genoeg is als je genrevermoeid bent, is de vraag.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes · Metacritic
The Odyssey
De nieuwsbrief blijft Nolans epos volgen, nu met een kritische kanttekening: Maya Phillips betoogt dat Circe — een van de fascinerendste vrouwen uit de vroege literatuur — bij Nolan is teruggebracht tot simpelweg een heks. Verder een reportage over de 2 en 6 uur 's nachts toegevoegde IMAX 70mm-vertoningen in New York, waar de vraag zo groot is dat mensen er middenin de nacht voor opstaan, en een interview met John Leguizamo over zijn rol als blinde dienaar.
Nolans best beoordeelde film tot nu toe: 95-98% op Rotten Tomatoes (afhankelijk van het meetmoment, 345+ reviews) en 89 op Metacritic. Critici prijzen de mythische reikwijdte en het primaire menselijke gevoel dat hij eronder legt.
Staat al op je To Watch-lijst, en terecht — je gaf Dune: Part Two en The Brutalist allebei een 4 en dit is groter ontvangen dan beide. De Circe-kritiek is het enige serieuze voorbehoud dat de nieuwsbrief opwerpt.
✓ Staat al in mijn Notion-database (To Watch)
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes · Metacritic
The Samurai and the Prisoner
Ben Kenigsberg noemt het een bevredigend periodestuk van Kiyoshi Kurosawa over de gespannen samenwerking tussen een heer en een sluwe gezant, met kasteelmysteries die stukje bij beetje opgelost worden.
92% op Rotten Tomatoes (13 reviews, gemiddeld 7,3/10) en 77 op Metacritic. RogerEbert.com gaf 4 uit 4 en vergeleek het met Agatha Christie en Shakespeare — "Samurai Columbo". ScreenRant vond het intellectueel meeslepend maar emotioneel wat koel; Variety zag een elegant klassiek Shogun-tijdperkdrama dat af en toe als een miniserie aanvoelt.
Shōgun gaf je een 5 en Anatomy of a Fall een 4 — een traag opgebouwd Japans machtsspel met een moordraadsel erin zit precies tussen die twee in. De waarschuwing dat het koel blijft is de enige rem.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: RogerEbert.com · IndieWire
Wild Inside
Alissa Wilkinson schrijft dat Penny Lanes documentaire begint met haar kenmerkende nieuwsgierigheid en uitmondt in een collectief eerbetoon — niet alleen aan Flaco, de uit Central Park Zoo ontsnapte oehoe, maar aan de stad en de gemeenschap die zich rond hem vormde.
Positief onthaald. IndieWire noemt het liefdevol, teder en onbevreesd bevragend; andere critici noemen het even hartverscheurend als mooi. Het beeldmateriaal komt grotendeels van crowdsourced foto's en video's van New Yorkers, en de film zet de ontsnapping neer als tegelijk luchtig cultuurfenomeen en lastige filosofische kwestie.
Documentaires zijn statistisch je sterkste hoek: Summer of Soul en David Byrne's American Utopia allebei 5, No Other Land een 4. Een stadsportret via een uil, samengesteld uit beelden van de stad zelf, past daar naadloos in.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →
Wham! 10 Days in China
Glenn Kenny bespreekt de documentaire over de tour waarmee Wham! in 1985 als eerste westerse popact het communistische China aandeed — en legt bloot dat achter die shows een verborgen agenda zat.
76 op Metacritic (5 reviews), "generally favorable". Time Out gaf vier sterren en noemde het een stekelige maar uitbundige, ontroerende doc; andere critici prijzen de ongefilterde blik op beroemd zijn en nóg beroemder willen worden. Het materiaal komt uit een fly-on-the-wall-registratie uit 1985 die 41 jaar op de plank lag.
Muziekdocumentaires met een historische haak zijn bij jou bijna een garantie — Summer of Soul kreeg een 5, 50 jaar hiphop in Nederland een 4. Dat de beelden veertig jaar onvertoond bleven maakt het extra de moeite.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Metacritic · Time Out
Jimmy
Lisa Kennedy schrijft dat regisseur Yashaddai Owens met zijn Bolex-camera naar Istanbul en Parijs trok om glimpen te tonen van James Baldwin vóór hij een literaire ster werd. Owens' speelfilmdebuut verbeeldt Baldwins vertrek uit Harlem in november 1948, op weg naar een nieuw leven in Parijs.
Geen aggregaatscore gevonden — de film draaide sinds de Telluride-première in 2024 vooral op festivals (waaronder New York Film Festival) en komt nu pas in de bioscoop. Naast de Critic's Pick van de NYT schreef Filmmaker Magazine over een film die "de protocollen van het moment tart" en een onverwachte impact heeft. Gefilmd op 16mm zwart-wit met handcamera.
Klein, formeel eigenzinnig portret van een schrijver in wording — dat is de hoek waarin Aftersun (4,5) en The Worst Person in the World (4,5) bij je landden. Kanttekening: zonder brede kritische dekking is dit meer een gok dan de rest van deze lijst.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Filmmaker Magazine
I Want Your Sex
Jeannette Catsoulis beschrijft Gregg Araki's "jolly sex comedy" waarin Cooper Hoffman als groentje aan de slag gaat bij kunstenares en provocateur Erika Tracy (Olivia Wilde), die hem tot haar seksuele muze bombardeert — waarna het richting obsessie, macht, verraad en moord kantelt.
Certified Fresh: 90% op Rotten Tomatoes (58 reviews). Critici noemen het duivels grappig, met Hoffman als uitblinker en een heerlijk vampy Olivia Wilde; Araki's uitgesproken beeldtaal past bij de cartooneske toon.
Twee kanten: scherpe, seksueel geladen komedies vielen goed (Challengers 4, How to Have Sex 4, Bottoms 4), maar provocatie om de provocatie niet — Crimes of the Future bleef op 2 steken. Araki zit ergens tussen die twee registers, dus het hangt ervan af of de grap bij je landt.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes · Deep Focus Review
The Devil's Mouth
Beatrice Loayza vat de in Thailand gesitueerde vakantiethriller samen als noch gek genoeg noch bloederig genoeg om thuiskijkers te lokken — te braaf voor de B-film die het wil zijn.
Gemengd tot negatief. RogerEbert.com noemt de film ronduit mislukt en "agressief vergeetbaar in plaats van memorabel slecht", en tekent aan dat Amazon MGM 'm rechtstreeks naar streaming stuurde. Welwillender stemmen prijzen alleen de snelle, brute haaienaanvallen. Vijf studievrienden komen in een ondergelopen grottenstelsel vast te zitten met een stierhaai.
Weinig aanleiding: op de plek waar bij jou Trap en Uncharted bleven liggen (allebei 2) staat dit met slechtere cijfers. Alleen als je een keer een haaienfilm wilt zonder er iets van te verwachten.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: RogerEbert.com · Variety
Bronnen
- Movies Update (The New York Times) — Movies Update: ‘Spider-Man’ takes some brand-new swings (het artikel)
- Movies Update, The New York Times (31 juli 2026)