Sweeping Promises On the Songs They Want to Soundtrack Their Funerals

Estse componist, bekend van zijn tintinnabuli-stijl: kleine intervallen tegen hele wijde gestapeld, waardoor er boventonen ontstaan die als klokken klinken.

Aanleiding: Mondal zong "Magnificat" zelf in haar laatste studiejaar en krijgt er nog steeds kippenvel van. Ze noemt het geduldig en stil veeleisend — aangehouden drone-noten tegen belachtige dissonanten, met momenten waarop de stemmen samenvallen als een uitbarsting van zonlicht. Koorzang is voor haar het punt: losse mensen die zich om de muziek en om elkaar heen vouwen tot één ding..

• ♪ Magnificat

Duitse laat-romantische componist; "Traum durch die Dämmerung" is een Lied uit 1895 op een gedicht van Otto Julius Bierbaum.

Aanleiding: Mondal voerde dit uit tijdens een zomerprogramma voor Lieder in Oostenrijk en is het nooit kwijtgeraakt — ze noemt het "een zeldzaam parfum uit een amethisten flesje". De tekst beschrijft een trage wandeling door een schemerig, jasmijndoordrenkt bos op weg naar de geliefde. Haar lezing is existentieel: niet treuzelen, niet haasten, opgenomen zijn in het geheel..

• ♪ Traum durch die Dämmerung

Drie zussen uit New Jersey die eind jaren zeventig doorbraken met buitenissige harmonieën; hun debuut uit 1979 werd geproduceerd door Robert Fripp, die er ook op speelt.

Aanleiding: Mondal noemt "Hammond Song" een van de mooiste en tragischste nummers ooit geschreven, en vertelt hoe ze het een keer in het busje opzette — iedereen in tranen, in een groene vallei. "Wat heb ik gedaan?!" Ze houdt vol dat het een goede, zuiverende huilbui was. Schnug wijst op Fripps gitaarsolo..

• ♪ Hammond Song

Project van Greg King, punk uit Atlanta met een donkere, scheve inslag.

Aanleiding: Een ode aan het mythologiseren van je eigen straat en onbreekbaar blijven terwijl het donker oprukt — het gewone als verzetsvorm, je gazon maaien als meditatieve prestatie. Mondal waardeert vooral dat het over veerkracht gaat zonder veerkracht te prediken, wat volgens haar zo'n beetje de enige boodschap in popcultuur is geworden. Haar slotinstructie aan haar nabestaanden: vergeet de rest, zet dit vijf keer achter elkaar op, verstrooi de as en klaar..

• ♪ Cul De Sac

Samenwerking uit 1972 tussen de Amerikaanse minimalist en violist Tony Conrad en de Duitse krautrockband Faust: twee lange stukken van repetitieve drone over een onverzettelijke snaredrum.

Aanleiding: Schnug wil uitdrukkelijk geen celebration of life waarbij iedereen doet alsof het gezellig is — hij wil iets "emotioneel tiranniek". Conrads hele bestaan is volgens hem een belediging van het idee begrafenis: een anti-monumentale figuur wiens werk over het opdelen van tijd gaat. Dat het nogal verschrikkelijk is om naar te luisteren, is precies de grap: de belediging mag door de zaal waaien..

• ♪ Outside the Dream Syndicate (het hele album)

Hardcorepunkband uit San Francisco die het tempo juist omlaag trok waar de rest versnelde; "Shed No Tears" staat op Album — Generic Flipper (1982).

Aanleiding: Schnug verontschuldigt zich er half voor — "sorry dat ik dit ben" — maar noemt het een monument in een zee van punkruis. De band is niet kwaad op de dood zelf maar op de rituelen eromheen, die heiligen en verheffen. Hij zou het waarschijnlijk niet echt laten draaien omdat het te veel van streek maakt; zelf vindt hij het troostrijk. Mondals reactie: als jij eerst gaat, krijg je Flipper..

• ♪ Shed No Tears

Het trio uit Hoboken, met echtpaar Ira Kaplan en Georgia Hubley plus bassist James McNew.

Aanleiding: Een bewuste knipoog: een loflied op de gitaar, mede bedacht door een echtpaar-in-een-indieband. Schnug en Mondal zijn samen sinds hij negentien was en bonden zich hard aan deze band. Hij vraagt zich hardop af wat McNew er al die decennia van vindt. Mondal: "volgens mij hebben ze huiselijke gelukzaligheid bereikt." Schnug: "ze hebben de derde gevonden." Het artikel opent bovendien met Mondals eerste kennismaking met de band — een slam-poetry-avond waar iemand een gedicht voordroeg over "Green Arrow"..

• ♪ Sugarcube

Amerikaanse componist die westerse en Indonesische muziektradities samenbracht en gamelan in de VS hielp introduceren.

Aanleiding: Schnug noemt zijn verhouding tot gamelan een flirt die sporen naliet. Wat hem aantrekt is een instrument dat iedereen samen bespeelt en dat niet wordt afgeschermd door techniek — Harrisons lessen over de ongetempereerde toonladders van West-Java leest hij als punkwaarden: gemeenschappelijk, verkennend, creatief onnauwkeurig. En gamelan op een begrafenis lijkt hem simpelweg fantastisch: oerachtig, en het klinkt als iets dat een mens eigenlijk niet zou moeten kunnen horen..

• ♪ Main Bersama-Sama