Digger
Beide hosts zijn positief, tegen de recensies en de flop in. Josh zat de eerste twintig minuten ‘miserable’ door de schreeuwerige farce en vindt de humor ook daarna te hard aangezet (een gekke pruik op Jesse Plemons is voor hem de typische misser), maar prijst Riz Ahmed als de enige die de tragikomische toon raakt, het productiedesign en de vormbreuk die de film kantelt: ‘a lot of this movie doesn't work. I'm glad I saw it.’ Adam, al jaren Iñárritu-scepticus, vindt hem nog beter, wil hem opnieuw zien en waardeert vooral de vragen die de film stelt over kunst in uitzichtloze tijden. Zijn bezwaar: een manipulatieve subplot rond een vermiste dochter.
Critici zijn verdeeld: IndieWire noemt hem Cruise' beste rol sinds Magnolia, maar The Hollywood Reporter noemt de film zelfvoldaan en oppervlakkig, en Rotten Tomatoes' eigen overzicht omschrijft hem als ambitieus maar verward. Het openingsweekend in de VS bleef met ruim 8 miljoen dollar ver achter bij Cruise' gangbare cijfers.
Een ambitieuze film die maar half lukt. Babylon en White Noise gaf je allebei ★4, dus zo'n film kun je hebben. De recensies zijn verdeeld en Adam stoort zich aan de manipulatieve subplot rond de vermiste dochter.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Khaleej Times, critici verdeeld · Rotten Tomatoes, eerste recensies
Primetime
Josh (Adam zag hem nog niet) is moe van de obsessie met To Catch a Predator, maar waardeert Lance Oppenheims film als studie van acteren. Robert Pattinson is ‘creepily dead on’ als presentator Chris Hansen, met een dode blik die de rechtschapenheid van het programma ondergraaft; let op hoe hij in en uit zijn tv-stem glijdt als hij iets van iemand wil. De jonge acteur die lokvogel Dan speelt vindt Josh net zo goed, en Phoebe Bridgers valt op in een kleine rol.
Pattinson krijgt vrijwel unaniem lof (‘extraordinary’, mogelijk zijn beste rol), de film zelf wisselend: The Crimson geeft vier sterren en meerdere recensenten zijn sterk positief, maar sommigen vinden de komedie wat onduidelijk en de voortdurende close-ups vermoeiend.
Pattinson krijgt vrijwel unaniem lof voor zijn Chris Hansen, en Good Time (★4) laat zien dat hij in dit soort rollen bij je werkt. Over de film zelf zijn critici minder eens; de vele close-ups worden genoemd als vermoeiend.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: AV Club, recensie · Rotten Tomatoes, eerste recensies
Nasa
Josh zag deze documentaire, van een deel van het team achter No Other Land: anonieme interviews met zo'n 24 leden van het Israëlische leger over de bombardementscampagne op Gaza, ook op woningen waarvan bekend was dat er kinderen in waren. ‘Pretty damning stuff’, ijzingwekkend. Wat Josh bijblijft: tussen de interviews door kijkt de camera vanaf een dak in Tel Aviv in appartementen waar mensen gewoon hun avond doorbrengen.
Geen Rotten Tomatoes-score gevonden, maar de ontvangst is zwaar en overwegend lovend: Screen Daily noemt de film beklemmend en politiek urgent, Little White Lies noemt hem genadeloos over de schaal van de burgerslachtoffers in Gaza. Bij de première in Venetië kreeg de film een staande ovatie van ruim 24 minuten, een festivalrecord.
Van een deel van het team achter No Other Land, dat je ★4 gaf, en ook nu zijn de critici lovend. Het is zware kost: interviews met militairen over bombardementen op huizen met kinderen erin.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Screen Daily, recensie · Little White Lies, recensie
The Debut
Adams festivaltip, die hij zelf nog niet zag: de nieuwe film van Jesse Eisenberg, een komedie met Julianne Moore als huisvrouw die auditie doet voor een toneelstuk, doorslaat in method acting en botst met regisseur Paul Giamatti. In Toronto stond het publiek op voor de auditiescène. Adam was minder weg van Eisenbergs A Real Pain, maar een film over een toneelproductie past beter bij Adams interesses. In de bioscoop vanaf 11 december.
Positief tot lovend, met Julianne Moore als blikvanger: Time Out geeft 5 van de 5 sterren en prijst de chemie met Giamatti, Screen Daily en Joblo roemen haar komische precisie; TheWrap en The Film Stage zijn kritischer over hoe overtuigend de satire op theatermensen eigenlijk is.
Eisenbergs vorige film, A Real Pain, gaf je ★4. Deze komedie draait op Julianne Moore en Paul Giamatti, en de meeste critici zijn positief; TheWrap en The Film Stage twijfelen of de satire op theatermensen raakt.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Time Out, recensie · Screen Daily, recensie
Citizen Osama
Josh tipt deze documentaire, mede op aanraden van een programmeur van het festival die hem een van de hoogtepunten noemde: een kunstenaar in Gaza wiens zoon in de achtste maand van de oorlog geboren werd, wordt een soort oorlogsfotograaf die het dagelijks leven onder de aanvallen vastlegt.
Overwegend lovend: The National noemt hem een buitengewoon portret van fotojournalist Osama Al-Ashi, Screen Daily noemt de film aangrijpend; TheWrap's commentaarstuk is kritischer en vindt dat de film te weinig context biedt bij het leed dat hij toont.
Gaza-documentaire over een kunstenaar die oorlogsfotograaf wordt, dus in de lijn van No Other Land (★4). De ontvangst is overwegend lovend, al vindt TheWrap dat de film te weinig context geeft.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: The National, recensie · Screen Daily, recensie
Eight Bridges
Josh' tweede pick, ‘a bit of a deep pick’: nieuw werk van de experimentele filmmaker James Benning, acht statische shots van tien minuten van bruggen. Josh leerde Benning kennen via Deseret (1995), dat Josh ‘entrancing’ vond, en heeft deze serie zelf nog niet verkend.
Geen aggregatiescore; recensies prijzen de traagheid en compositie (In Review Online noemt de shots ‘stunning’, een samenspel van compositorische intentie en toevalligheid) maar erkennen dat acht statische shots van bruggen voor sommige kijkers als een indulgentie kunnen overkomen.
Acht statische shots van tien minuten van bruggen, van James Benning. Je ★4 voor Jeanne Dielman wijst erop dat je trage film aankunt, maar dit is nog een flinke stap verder, en ook welwillende critici noemen het voor veel kijkers een zit.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: In Review Online, recensie · Cinéma du Réel (ICS Film), recensie
The Girl with the Leica
Adams tweede pick: een biopic van de Italiaanse regisseur Alina Marazzi over oorlogsfotograaf Gerda Taro, die de Spaanse Burgeroorlog vastlegde. Adam kende haar niet en ziet het als nog een film over het leven van een kunstenaar.
Gemengd: sommige recensenten prijzen Emilia Schüles vertolking van Taro en het ritme van de film, maar Screen Daily noemt hem een zelfbewust artistieke emigrantencarrousel en Film Carnage vindt dat Taro's verhaal los staat van haar werk als fotograaf; andere recensies suggereren dat een miniserie de stof beter had gediend.
Een biopic over Gerda Taro met gemengde recensies; volgens critici komt haar werk als fotograaf er nauwelijks in voor. In wat je hoog waardeert zie ik niets wat hierop lijkt.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Screen Daily, recensie · Film Carnage, recensie
Bronnen
- Filmspotting — Digger and Primetime, plus Chicago International Film Fest Preview | #1084 (de aflevering, Pocket Casts)