I Love Boosters
Josh noemt Boots Rileys opvolger van Sorry to Bother You misschien wel "de rommeligste geweldige film van 2026" — en daar is hij oké mee: losse vertelling, sporadische satire en een onovertuigend optimistisch einde, maar een stem, energie en visuele vindingrijkheid die je bij niemand anders krijgt. Keke Palmer is dynamiet als leider van een bende die designermode jat en doorverkoopt, met Demi Moore als verrassend venijnige modemagnaat. Adam haakte af: te rommelig, vooral het laatste half uur.
Zeer positief ontvangen na de SXSW-première (rond de 100% op Rotten Tomatoes bij de eerste reviews): critici prijzen de anarchistische anti-kapitalistische satire en Palmers hoofdrol, met dezelfde kanttekening als de hosts — het is bewust ongedisciplineerd.
Maatschappelijke satire met visuele branie zit in jouw straatje (Triangle of Sadness, Bottoms, How to Blow Up a Pipeline — allemaal ★4), maar de rommeligheid waar zelfs de fans over beginnen maakt een ★4-plus onzeker.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Variety — review (SXSW)
Obsession
Adams verrassende horror-keuze: nergens maakte hij dit jaar meer aantekeningen over — over belichting, compositie, montage én over de provocaties. De film draait om een man die ontkent wat hij diep vanbinnen weet: dat dit niet echt het meisje is op wie hij verliefd werd — en stelt de vraag hoe dicht iemand liefde en bezit bij elkaar laat komen. Beide hosts zijn weg van doorbraakster Indy Navaretti ("zet haar in alles").
Hét horrorfenomeen van 2026: gemaakt voor ~$750.000, wereldwijd voorbij de $290 miljoen, en dat mét 94% op Rotten Tomatoes en een A- CinemaScore — recensenten noemen het meedogenloos, verontrustend en verrassend doordacht.
Staat al op je lijst, en terecht: elevated horror met ideeën is precies de hoek waar jouw ★4's zitten (Nope, The Menu, Speak No Evil). De unanieme geestdrift hier is een extra duwtje om hem naar voren te halen.
✓ Staat al in mijn Notion-database (To Watch)
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Variety — hoe Obsession een box-office-fenomeen werd
The Invite
Volgens Josh dé 2026-film die hij aan iedereen aanraadt: "gewoon ongelooflijk grappig". Olivia Wilde regisseert én speelt naast Seth Rogen een stel in zwaar weer dat de bovenburen (Penélope Cruz en Edward Norton) op bezoek krijgt — een avond die alle kanten op kantelt. Vooral Wildes eigen comedy-spel verraste hem. Adam heeft hem nog niet kunnen zien en noemt het zijn grootste blinde vlek van het lijstje.
Stormachtig onthaald op Sundance (staande ovatie, door A24 opgepikt als awardskandidaat); critici noemen Rogen en Wilde allebei op hun best, al vindt een enkeling het als geheel meer Carnage dan Virginia Woolf.
Scherpe dialoog-comedy over een huwelijk, tussen Banshees en Glass Onion in (allebei ★4.5 bij jou) — grote kans dat dit raak is.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: NPR — review
Blue Heron
De enige film op béíde lijsten. Het autobiografische debuut van Sophy Romvari, over een Hongaars immigrantengezin op Vancouver Island, voelt volgens het door Adam geciteerde Vulture-stuk als een seance: cinema gebruiken om met het verleden te communiceren. Josh roemt Romvari's zeldzame toets — teder én snijdend in hetzelfde shot; Adam haalde er Aftersun en Close-Up bij, al kwam de meta-aanpak voor hem nét niet helemaal binnen. Favoriet voor hun Golden Brick (beste debuut).
Universeel bejubeld: 98% op Rotten Tomatoes en een Metacritic van 92 — meerdere critici noemen het nu al de beste film van het jaar en een aankondiging van een groot talent.
Adam vergelijkt hem letterlijk met Aftersun — jouw ★4.5 — en intiem memory-drama is de kern van je smaak (Past Lives, All of Us Strangers-hoek). Alles wijst op raak.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Vulture — Alison Willmore over Blue Heron · IndieWire — review
Toy Story 5
Adam (vader van kinderen van 4 en 6) werd hier hard geraakt: de film zet het speelgoed tegenover een tablet en durft hét opvoedthema van nu aan — schermen. Hij noemt twee van de ontroerendste momenten van het jaar (rond Jessie en Bonnie) en één beeld dat blijft hangen: een hele buurt 's avonds, iedereen apart in een eigen kamer achter een eigen scherm. Josh vindt het knap dat Pixar het thema niet ontwijkt, maar was zelf gematigder.
Prima maar niet uitzonderlijk ontvangen voor Pixar-begrippen: 94% bij critici (laagste van de reeks) en een record-publieksscore van 95% — slim, grappig en warm, met wat kritiek op de boodschapperigheid.
Pixar op z'n emotioneelst werkt goed bij jou (Turning Red ★4.5, Mitchells vs. Machines ★5), en als ouder van een jong kind is het schermen-thema extra raak — al is dit duidelijk geen Spider-Verse-niveau vernieuwing.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes — first reviews
28 Years Later: The Bone Temple
Josh ziet de franchise met dit deel verschuiven van zombiehorror naar religieuze horror: een confrontatie tussen atheïst dr. Kelson (Ralph Fiennes) en satanist Sir Jimmy (Jack O'Connell), uitmondend in een "bonkers" psychedelische climax die regisseur Nia DaCosta strak en verpletterend in beeld brengt. Voor Adam juist nét geen top-10: hij vond het verhaal stroever dan het vorige deel, al blijft hij in de serie geloven.
Overwegend positief maar verdeeld: lof voor DaCosta's regie, het camerawerk en Fiennes en O'Connell; de meningen over het script lopen uiteen van beste-van-de-reeks tot onsamenhangend.
Grimmige franchise-horror is niet je veiligste hoek — jouw horror-★4's zijn de meer speelse of ideeëngedreven films. De theologische insteek en DaCosta kunnen het interessant maken, maar het blijft een gok.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Deadline — review
Miroirs No. 3
Adams inhaalslag die meteen zijn nummer 2 werd: Christian Petzolds nieuwe film, waarin pianostudente Laura (Paula Beer) na een fataal ongeluk wordt opgevangen door een gezin dat haar zachtjes iemand anders' plaats lijkt te gunnen. Adam benadrukt hoe licht en optimistisch de film eigenlijk is — geen doppelgänger-thriller, wél de Vertigo-vraag die hem obsedeert: kan een kopie je teruggeven wat je verloor? Intiem, maar met grote vragen.
Warm ontvangen sinds Cannes: een klein, verfijnd kamerdrama — "minor Petzold" volgens sommigen — met unanieme lof voor Paula Beer, die als vanouds betoverend is.
Europees arthouse over rouw en verbinding is jouw kern (The Worst Person in the World ★4.5, Past Lives en Decision to Leave ★4). Klein maar vrijwel zeker de moeite.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: The Hollywood Reporter — review
Disclosure Day
Josh zag hem voor deze lijst een tweede keer en bleef bij zijn conclusie: dit is Spielberg als grand entertainer — van de openingsscène tot de treinsequentie "gewoon verdomd opwindend". Hij leest het als een laat-carrière-statement à la The Irishman: didactisch (Emily Blunt die recht in de camera over empathie spreekt) én open eindigend tegelijk. Adam is de tegenstem: het einde was hem te onovertuigend optimistisch en kostte veel goodwill, maar ook hij erkent hoe meeslepend de rit in de bioscoop was.
Sterk ontvangen (89% op Rotten Tomatoes, Metacritic 73, ruim $230 miljoen wereldwijd), met opvallend veel lof voor Emily Blunt in wat critici career-highlight-werk noemen; het einde is hét discussiepunt.
Groots doek-spektakel met ideeën scoort bij jou consequent ★4 (Dune: Part Two, Oppenheimer, Civil War). Spielberg in vorm plus Blunt maakt dit een veilige keuze, ondanks het verdeelde einde.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: The Hollywood Reporter — review
Nirvanna the Band the Show the Movie
Adams film van het jaar tot nu toe: Matt Johnson (BlackBerry) en Jay McCarrol spelen versies van zichzelf die zó graag een optreden in de Rivoli willen boeken dat ze terugreizen naar 2008 — deels gestolen, guerrilla-gefilmde scènes (CN Tower!) waarvan je onmogelijk kunt zeggen wat echt is. "Ik weet niet hoe ze dit voor elkaar hebben gekregen": een absurde Back to the Future-pastiche met, verrassend genoeg, echte emotionele inzet en volgens Adam minstens drie kanshebbers op grappigste moment van het jaar. Josh had er ook een prima tijd mee, al lag zijn lat door Flight of the Conchords hoog.
Cultklassieker in wording volgens de critici: "bonkers, briljant, verzengend grappig" en een vroege kanshebber op grappigste film van het jaar — geroemd om de vindingrijkheid én de oprechte vriendschap onder alle ironie.
Je gaf Johnsons BlackBerry ★4 en houdt van inventieve komedie met hart (Weird Al ★4, Marcel the Shell ★4). Dit is dezelfde maker op z'n vrijst — bovengemiddelde kans dat dit blijft hangen.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Variety — review
Project Hail Mary
De luisteraars kozen massaal (26% van de stemmen) deze Lord & Miller-verfilming met Ryan Gosling als beste film van het jaar tot nu toe — "geen andere film gaf me zo'n gevoel van verwondering", aldus een inzender. Opvallend: bij geen van beide hosts haalde hij de top 5, al noemen ze hem allebei "echt goed"; bij Adam kwam hij bij het lijstjes maken simpelweg niet bovendrijven.
94% op Rotten Tomatoes (Goslings hoogst gewaardeerde film ooit) en een publieksscore van 95%: een ruimte-odyssee vol vernuft en hart, met Variety's Owen Gleiberman als vrijwel enige tegenstem.
Die had jij al gezien én gewaardeerd — jouw ★4 spoort precies met waar de poll en de hosts op uitkomen.
✓ Staat al in mijn Notion-database (Watched · ★4)
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Forbes — RT-overzicht
Is God Is
Josh' huiswerk voor hun debutantenprijs: toneelschrijfster Aleshea Harris verfilmt haar eigen stuk over een tweeling die van hun moeder een wraakmissie meekrijgt. Hij prijst de inventieve vorm — split-screens, dialoog die als tekst boven de zussen verschijnt — maar worstelt met de gelikte gewelddadigheid bovenop zo'n rauw huiselijk trauma ("Tarantino kwam in me op"). Aanbevolen, met die kanttekening.
Overwegend positieve reviews: een gedurfd, vurig neo-western-wraakverhaal met sterke hoofdrollen van Kara Young en Mallori Johnson en hypnotiserend camerawerk; meerdere critici zijn er enthousiaster over dan Josh.
Gestileerde wraakfilms zijn bij jou eerder misgegaan (The Harder They Fall ★2), en precies Josh' bezwaar — glib geweld op serieus trauma — lijkt ook jouw gevoelige plek. Alleen voor een avonturistische bui.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Variety — review
Bronnen
- Filmspotting — Top 5 Films of 2026 (So Far) | #1073 (de aflevering, Pocket Casts)
- Filmspotting — top 5-archief