Possible Love
Lee Chang-dong over een welgesteld stel dat bevriend raakt met een arbeidersstel. De vrouw van het rijke stel wil een documentaire maken over de lagere klasse, en gaandeweg slaat fascinatie om in exploitatie en jaloezie. Voor een van de hosts de favoriet van het festival: het voelt echt, met beelden die bijna archiefmateriaal lijken van stakingen die uit de hand lopen, en de film laat zien dat de kloof tussen rijk en arm in werkelijkheid niet te overbruggen is. Won de Grote Juryprijs. Het is een Netflix-film, die hopelijk in december in de bioscoop komt.
Won de Zilveren Leeuw in Venetië en is de Zuid-Koreaanse Oscarinzending. Screen noemt hem 'powerful', The Film Stage 'a triumphant return', AwardsWatch geeft een A.
Lee Chang-dong, acht jaar na Burning, over klasse en uitbuiting. Past bij Decision to Leave en Drive My Car, die je ★4 gaf. Bij The Big Picture waren ze iets koeler dan hier.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Screen · The Film Stage
Woman Unknown
Een historische film over het naoorlogse Denemarken, van de regisseur van Queen of Hearts. Een vrouw probeert haar band met een nazi te verdoezelen om te ontsnappen aan het kaalscheren en de publieke vernedering die duizenden vrouwen trof. Een van de hosts vond het een gewelddadige film die alles cru in beeld brengt, en die goed de hypocrisie laat zien: mannen die aan nazi's verkochten, bleven ongemoeid. Won de Gouden Leeuw en de prijs voor beste actrice. Aangekocht, waarschijnlijk in het voorjaar in de bioscoop.
93% op Rotten Tomatoes (15 recensies, gemiddeld 8,3/10) en 84 op Metacritic. Won de Gouden Leeuw, en Mathilde Arcel de Volpi Cup voor beste actrice.
Hard historisch drama van May el-Toukhy. Quo vadis, Aida? gaf je ★4.5 en Saint Omer ★4; dit zit in die hoek. Wel gewelddadig, zegt de tafel.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Wikipedia · The Playlist
NAZA
In deze documentaire spreekt Yuval Abraham 24 anonieme Israëlische soldaten op daken in Tel Aviv. Ze vertellen hoe ze Gaza aanvielen met AI-systemen die per doelwit honderden burgerslachtoffers incalculeren. Een deel vertelt het met trots, een deel schaamt zich. De film werd pas op het laatste moment aan het programma toegevoegd, om druk en censuur voor te zijn, en brak bij de première het record voor de langste staande ovatie: 25 minuten. Vanaf 1 oktober in de bioscoop.
Won de Speciale Juryprijs in Venetië en kreeg een recordovatie van 25 minuten. Het Israëlische leger wijst de getuigenissen af. Na de bioscooprelease is de film gratis online te zien.
Van Yuval Abraham en Rachel Szor, die No Other Land maakten (★4 bij jou). Tachtig minuten, zware kost.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Wikipedia · Al Jazeera: gratis online na bioscooprelease · The Times of Israel: reactie IDF
Primetime
Besproken als voorbeeld van wat directeur Barbera 'de meest politieke editie' noemde: Robert Pattinson als Chris Hansen, die voor To Catch a Predator op pedofielen jaagt. Het draait hem niet om het pakken van daders, maar om kijkcijfers en het primetime-slot van Lost. De tafel legt de lijn naar Catfish en naar Hansen, die hetzelfde nu op YouTube doet. In Nederland vanaf 29 oktober.
86% op Rotten Tomatoes (155 recensies), na een start op 93%. Pattinson krijgt vrijwel overal lof; een deel van de critici vindt de film flitsend maar oppervlakkig over de grens tussen gerechtigheid en spektakel.
Donkere satire over mediaspektakel met een grote hoofdrol. Tár, Triangle of Sadness en The Menu gaf je ★4, en Oppenheim maakte samen met Nathan Fielder You Can See Everything.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes
Wild Horse Nine
In de film van de maker van Three Billboards reizen twee CIA-agenten naar Paaseiland. John Malkovich won de prijs voor beste acteur als nukkige agent met geheugenproblemen die zonder filter staatsgeheimen verklapt. Een van de hosts vond het een goede, vermakelijke film, 'feelgood maar ook feelbad', met een vleugje politiek. Het grootste minpunt: de vrouwenrollen zijn heel slecht geschreven. De tafel verwacht er een Cineville-hit van. Vanaf 5 november.
Overwegend lovend. RogerEbert.com gaf 3,5 van de 4 sterren, Time Out noemt hem 'outrageously funny'. Slant vindt dat McDonagh zijn oude hits herhaalt.
Martin McDonagh met Malkovich en Sam Rockwell: The Banshees of Inisherin gaf je ★4.5. De slecht geschreven vrouwenrollen zijn het minpunt dat de tafel noemt.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: RogerEbert.com · Time Out · Slant
Ink
Danny Boyle over Rupert Murdoch en hoofdredacteur Larry Lamb (Jack O'Connell), die in 1969 in Londen The Sun ombouwen tot een tabloid vol seks, horoscopen en televisie. Een van de hosts vond het een vermakelijke film met een snelle montage, een Britse Wolf of Wall Street, maar ook 'opvallend mild' voor het onderwerp: je moet je morele kompas even uitzetten. Vanaf 7 januari.
Overwegend positief. Variety noemt het 'a very compelling yarn', Vulture 'Citizen Kane by way of Trainspotting'. De kritiek: stilistisch overdreven, en de film verliest vaart zodra het verhaal tragisch wordt.
Snelle Britse film over de opkomst van een mediabedrijf. BlackBerry en Dumb Money, ook over echte bedrijven, gaf je ★4. De morele mildheid die de tafel noemt, is ook in de recensies een punt.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Gold Derby: recensies uit Venetië · The Hollywood Reporter
Bunker
Javier Bardem speelt een Spaanse sterarchitect in Londen, wiens huwelijk met het personage van Penélope Cruz gaat kraken als hij overweegt een survivalbunker voor een techmagnaat te bouwen. Naarmate hij meegaat in diens paranoia, kijkt hij anders naar zijn minder welgestelde buurman. De film stelt morele vragen over economisch privilege. Volgens de tafel zijn de meningen erover verdeeld.
Gemengd. Variety noemt Bardem en Cruz 'brilliant', The Playlist spreekt van 'blunt class satire'. Andere recensenten vinden dat de film twee uur rond dezelfde discussie draait zonder dat de personages iets doen.
Klassendrama van Florian Zeller. The Menu en Triangle of Sadness (★4) zaten in die hoek, maar volgens de recensies blijft deze praten in plaats van doen.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Variety · The Playlist
Bucking Fastard
Werner Herzog met Kate en Rooney Mara als tweeling die in sync praat, op dezelfde man valt en alles hetzelfde wil, tot ze met een stofzuigerslang niet tussen twee stoelen door passen. Het is een genremix: het begint als droogkomisch rechtbankdrama en eindigt met een grot op het platteland. Een van de hosts vond de grotscène fantastisch en noemt het, goed of niet, een fascinerende film om naar te kijken. Aangekocht.
Verdeeld. Time en Slant prijzen de Mara-zussen; The Playlist en Collider vinden dat zij Herzogs 'tiring oddity' niet kunnen redden. Variety noemt hem een 'bizarro-world fairytale'.
Herzog op zijn vreemdst. Niets in je profiel lijkt hierop en de critici zijn het oneens. Iets voor als je nieuwsgierig bent, niet voor een zeker avondje.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Time · The Playlist
Un bon petit soldat
Een mockumentary in de stijl van The Office over een HR-manager die net begint. De directie wil een wervingsvideo overdoen omdat er 'te veel' mensen met een beperking in zitten, er wordt gepest en er zijn happiness-workshops. De tafel vond het heel grappig en ongemakkelijk, met een fantastische hoofdrolspeelster die er vloeiend Frans voor leerde. Won een prijs op het festival. Aangekocht.
Won in Venetië de prijs voor beste scenario. Il Sole 24 Ore noemt de film van Stéphane Brizé, met Alba Rohrwacher en Vincent Lindon, 'a great moral lesson'. Scores vond ik nog niet.
Ongemakkelijke werkvloerhumor, en daar ben je gevoelig voor (Nathan for You en The Rehearsal ★5). Brizé maakte eerder serieuze films over arbeid; of dit de toon van The Office echt raakt, is afwachten.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Wikipedia: A Good Little Soldier · Il Sole 24 Ore
From Inside Out: The Architecture of Peter Zumthor
Tessa over de 3D-documentaire van Wim Wenders over de Zwitserse architect Peter Zumthor, bekend om zijn minimalisme en zijn werk met licht. Ze interviewde Wenders, die zei: 'every shot is like a brick of time'. Het meest ontroerende moment vond ze het huis dat Zumthor bouwde voor zijn vrouw, die dit jaar overleed, op dezelfde hoogte in de bergen als waar zij opgroeide. Aangekocht.
Variety noemt de 3D-docu 'an architectural marvel', The Wrap een 'relaxed documentary'. Een andere recensie vindt dat de film te lang uitlegt hoe je moet kijken en pas in het laatste derde echt sterk wordt.
Wim Wenders in 3D over architectuur. Rustige kunstdocu's staan niet in je profiel; in de bioscoop in 3D is het een ervaring, thuis waarschijnlijk minder.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →House of the Wind
Tessa over een film van een Kameroense filmmaker. Een tachtigjarige moeder blijft alleen achter in het familiehuis in Yaoundé, terwijl haar kinderen in Europa wonen. Er zijn FaceTime-gesprekken en een verjaardagstaart, maar vooral eenzaamheid en leegte. De film is gebaseerd op het leven van de moeder van de regisseur. Tessa vond hem ontroerend, met een onverwachte wending en goed acteerwerk.
Won in Venetië de Leeuw van de Toekomst voor het beste debuut. Screen noemt hem 'a tender Cameroonian study of solitude and unexpected kinship'.
Klein, ontroerend debuut van Auguste Bernard Kouemo Yanghu. Kalme, intieme drama's als Past Lives en Living gaf je ★4; of hij in Nederland uitkomt, is nog onduidelijk.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen
- Film met Cineville — #102 De politiek, hot topics en onze eigen favorieten van het Filmfestival van Venetië (de aflevering, Pocket Casts)