The Death of Robin Hood
Michael Sarnoski (Pig, A Quiet Place: Day One) neemt de legende als aanleiding voor iets heel anders: een oude Robin Hood, gespeeld door Hugh Jackman als een grommende, spijtige man die walgt van wat hij heeft aangericht, raakt zwaargewond en belandt in een priorij bij Jodie Comers Bridget — geen verraderlijke non zoals in de oude verhalen, maar een genezer die hem eigenlijk hospicezorg geeft. Sarnoski vertelt in het interview dat hij zich baseerde op Hildegard von Bingen, en dat hij de priores eerst moest begrijpen voordat de film klopte. Alex Godfrey noemde het een tonedicht en was er echt door geraakt; Chris vindt het een film van twee helften, met een fenomenale slotscène van Jackman. James Dyer erkent alle kwaliteiten en vond het niettemin 'punishingly dour' en oneindig. Empire gaf officieel drie sterren; Alex vond dat er vier had moeten staan.
65% op Rotten Tomatoes (gemiddeld 6,7/10) en 62 op Metacritic. Critici prijzen het vakwerk, Jackmans inzet en de gehavende middeleeuwse textuur; de lagere scores gaan vrijwel allemaal over de somberheid en het trage tempo. Deed het slecht in de Amerikaanse bioscopen.
Sarnoski's beide vorige films gaf je ★3,5, en dit is duidelijk dezelfde man met dezelfde preoccupaties — maar dan strenger. De hoek van Aftersun en Banshees, die je allebei ★4,5 gaf, ligt hier dichtbij; de vraag is alleen of je dit soort langzaam nu wil.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Metacritic · Forbes
Gail Daughtry and the Celebrity Sex Pass
Chris Hewitt noemt dit met afstand de grappigste film die hij dit jaar zag — hij lag op de vloer en betaalde er zelf voor. Zoey Deutch speelt een kapster wier verloofde zijn 'celebrity sex pass' daadwerkelijk verzilvert, waarna zij met haar beste vriend Otto naar LA vertrekt om die van haarzelf te scoren: Jon Hamm. Van David Wain (Wet Hot American Summer, Role Models), geschreven met Ken Marino, en volgens Chris in feite een hervertelling van The Wizard of Oz — Otto is een anagram van Toto, en de drie helpers missen elk moed, verstand of een hart. John Slattery speelt zichzelf als idioot en lafaard, goed voor een sequentie waar Chris twee maanden later nog om lacht. Helen deelt het enthousiasme maar noemt als zwakte dat de film alles tegen de muur gooit en niet alles blijft plakken.
Positief: Salon noemt het de grappigste film van het jaar en mogelijk een van de vijf beste comedies van het decennium, Variety een satire op Hollywood met nostalgische genegenheid voor een plek die nauwelijks nog bestaat. Op IMDb 6,5.
Hier ben ik voorzichtig: madcap comedy is niet je sterkste hoek — The Bubble, Spin Me Round en I Want You Back bleven allemaal op ★2 hangen. Maar dit is wél de film waar een hele podcasttafel om lag, en het is geen high-conceptgrap maar een goed getimede.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →
The Incomer
Helen O'Hara's aanrader: een Schotse comedy van Louis Paxton over een broer en zus die sinds de dood van hun ouders dertig jaar alleen op een piepklein eiland wonen, vindingrijk en een tikje bezeten, en zich al die tijd hebben getraind om indringers af te weren. Dan stuurt de gemeente Domhnall Gleeson om ze te vertellen dat ze moeten vertrekken — het eiland wordt vogelreservaat — en dat pakt slecht uit. Michelle Gomez speelt zijn baas. Helen noemt Grant O'Rourke haar nieuwe favoriet en zet de film in de buurt van The Ballad of Wallis Island. Empire gaf vier sterren.
Goed ontvangen: won de NEXT Innovator Award op Sundance. Variety noemt het een fabel die zijn hartverwarmende slot verdient, Time Out een heerlijk maffe Schotse comedy, en meerdere recensenten wijzen Gayle Rankin aan als degene die de film steelt. Op IMDb 7,4. Kritiek gaat over de wisselende toon tussen onzin en sentiment.
Dit ligt dicht bij wat bij jou werkt: kleine Britse en Ierse films met een scherpe rand deden het goed (Kneecap ★4, The Banshees of Inisherin ★4,5). Van deze aflevering de makkelijkste aanvulling voor je lijst.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →
Late Fame
Willem Dafoe speelt Ed Saxberger, die bijna vijftig jaar bij de post werkt en in de late jaren zeventig één dichtbundel publiceerde. Die bundel valt in handen van een groepje rijke, geposeerde jonge intellectuelen — verkleed als Hemingway, als Anna May Wong — die hem als herontdekte grote dichter binnenhalen. Helen vond de opzet interessant maar het vlees te dun op de botten; Alex Godfrey verdedigt het juist: dat de film alleen maar onderzoekt hoe bewondering iemands zelfbeeld scheeftrekt, en dat zonder moker doet, is precies de kwaliteit ervan. Van filmcriticus Kent Jones, geschreven door Samy Burch (Coyote vs. Acme), naar Arthur Schnitzler — dezelfde bron als Eyes Wide Shut. Vier sterren van Alex, drie van Helen.
Positief maar met dezelfde kanttekening: RogerEbert.com noemt het een poëtisch drama met een uitstekende Dafoe, en critici prijzen hoe Jones de dialoog het werk laat doen in lange statische shots — maar wijzen er ook op dat de climax bijna anticlimactisch is. Ging in première in Orizzonti in Venetië.
Karaktergedreven arthouse met een grote acteur die het van binnenuit doet — dat is de hoek waar Aftersun, The Worst Person in the World en Sentimental Value bij jou zaten. De waarschuwing die beide recensenten geven is wel eerlijk: er gebeurt bijna niets.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: RogerEbert.com · Hollywood Reporter
Mayday
Van Jonathan Goldstein en John Francis Daley (Game Night). Ryan Reynolds is een marinevlieger in de jaren tachtig wiens spionagevliegtuig boven de Sovjet-Unie wordt neergehaald; hij wordt 'gered' door een bebaarde ex-KGB'er van Kenneth Branagh, die dol is op Springsteen en geobsedeerd door Top Gun. James Dyer noemt Branagh de MVP en Nick een personage voor de eeuwigheid, maar vindt Reynolds op de automatische piloot. Chris bestrijdt dat: Reynolds speelt hier juist de damsel in distress, bang en gewond, en Branagh is het eenmansleger. Empire gaf drie sterren; Chris hield het op vier en noemde de rest idioten.
Beduidend beter dan die drie sterren: opende met 84% op Rotten Tomatoes. Deadline, Collider en Variety zijn het er vrijwel unaniem over eens dat Branagh elke scène steelt. De kritiek: de komedie ligt niet overal even hoog en de Koude Oorlog blijft oppervlakkig voor een film die er zijn hele achtervolging op bouwt.
Ryan Reynolds-actiekomedies zijn precies waar jouw lage waarderingen zitten (Operation Fortune ★2, Uncharted ★2), maar de recensies wijzen allemaal naar Branagh en niet naar Reynolds. Als je 'm kijkt, doe het voor hem. Staat op een dienst die je hebt.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Deadline · Hollywood Reporter
Ink
Alleen de trailer, maar met een interessante discussie eromheen. Danny Boyle verfilmt James Grahams toneelstuk over hoe Rupert Murdoch (Guy Pearce) met redacteur Larry Lamb (Jack O'Connell) The Sun overnam en ombouwde. Chris zegt dat het er uitstekend uitziet en dat de Venetië-reacties heel positief zijn, maar dat hij niet weet hoe hij langs zijn eigen woede over deze mensen komt om de film te beoordelen — waarop de tafel de vergelijking met The Apprentice maakt, die deze figuren volgens James wél humaniseerde. Hun conclusie: in Danny Boyle vertrouwen ze, en James Graham weet waar hij mee bezig is.
92% op Rotten Tomatoes na de eerste twaalf reviews uit Venetië, waar de film het festival opende. Vulture noemt het Citizen Kane via Trainspotting; Deadline vindt O'Connell en Pearce nog nooit zo goed. De kritiek gaat over stilistische overdaad en over Pearce, die volgens The Hollywood Reporter tot karikatuur doorslaat.
Boyle plus Graham plus een onderwerp met tanden — dat ligt in het verlengde van The Brutalist en Anatomy of a Fall, beide ★4 bij jou. Zet 'm op de lijst voor als hij hier uitkomt.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Deadline · Hollywood Reporter
Bronnen
- The Empire Film Podcast — Our Favourite Curry (ft. guests Jodie Comer & Michael Sarnoski) (de aflevering, Pocket Casts)
- Empire op Pocket Casts