The Dink
Het panel bekroont The Dink tot hun film van de week, maar met een lage drie sterren: een prima cast (Jake Johnson, Mary Steenburgen, Ed Harris) en een sportcomedy-premise met potentieel dat niet volledig wordt benut. Mary Steenburgen vertelt in het interview enthousiast hoe ze via haar zoon zelf pickleball-fan werd en meteen 'ja' zei tegen de rol, nog voordat ze het script had gelezen.
Gemengd: sommige critici (The Guardian, IndieWire) noemen het goedaardig vermaak, andere (Hollywood Reporter, The Wrap) vinden het 'vanille' en te weinig grappig.
Nette maar middelmatige sportcomedy — geen prioriteit, wel een onschuldige avond tussendoor.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →
72 Hours
James Dyer is meedogenloos: het premise (Kevin Hart infiltreert een vrijgezellenfeest voor 'Gen Z-onderzoek') noemt hij op zijn best flinterdun, en de film moet zich keer op keer in bochten wringen om de personages bij elkaar te houden. Zijn enige lichtpuntje is dat Mason Goodings personage niet de gebruikelijke 'koudwatervrees voor het huwelijk'-cliché krijgt opgelegd.
Slecht ontvangen: 14% op Rotten Tomatoes. Recensenten noemen het chaos verward met komedie, al is er ook lof voor Harts blijvend aantrekkelijke schermpresentie.
Grove studiocomedy die buiten Koens gebruikelijke smaak valt.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Rotten Tomatoes-score en recensies
Deep Water
Helen noemt dit het meest 'regressieve' rampenfilmpje in tijden — slechte CGI-haaien, een vliegtuigcrash die neerstort in een letterlijk zichtbare green-screen watertank, en een schurk (gespeeld door Angus Sampson) die zo weerzinwekkend is dat iedereen hem het liefst zelf aan de haaien zou voeren. James is milder: hij vindt het onbenullig maar niet oninteressant, met krediet voor een paar onverwachte vroege doden.
Verrassend degelijk: 68% op Rotten Tomatoes. Omschreven als onbeschaamde B-film-schlock die vooral voor genrefans werkt, met Renny Harlins vertrouwde vakmanschap in het genre.
Campy haaienramp-B-films zitten niet in Koens gebruikelijke kijkpatroon.
○ Nog niet in mijn Notion-database
◆ Bekijk op Letterboxd → ▶ Zoek in Sequel →
Pompeii: Out of Time with Tom Hiddleston
Tom Hiddleston, die klassieke talen studeerde voordat hij acteur werd, vertelt Chris Hewitt hoe zijn eerste bezoek aan Pompeii als zeventienjarige hem voorgoed veranderde — vooral het gipsafdruk van de familiehond die vastgeketend probeerde te ontsnappen aan de uitbarsting greep hem aan. Voor deze driedelige docudrama onderzoekt hij, geleid door archeologen en vulkanologen, of individuele Pompeianen de ramp hadden kunnen overleven als ze de waarschuwingssignalen hadden opgevolgd.
Positief ontvangen: de serie wordt geprezen om de combinatie van filmische reconstructies en oprecht archeologisch onderzoek, met Hiddleston als geloofwaardige gids dankzij zijn eigen studieachtergrond in klassieke talen.
Koen waardeert doordachte non-fictie hoog (Summer of Soul en Nomadland kregen allebei vijf sterren) — deze historische docudrama past goed in dat rijtje, ook al is het onderwerp verder van muziek verwijderd.
○ Nog niet in mijn Notion-database
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: National Geographic: interview met Tom Hiddleston · Recensie The Spokesman-Review
Bronnen
- The Empire Film Podcast — Dogg Day Afternoon (ft. Mary Steenburgen; and Tom Hiddleston) (de aflevering, Pocket Casts)
- Titels en meningen gedestilleerd uit de aflevering zelf (eigen transcriptie)
- Kritische ontvangst per titel geverifieerd via Rotten Tomatoes en filmrecensies (Variety, Hollywood Reporter e.a.)