The Talos Principle
Maarten zit er diep in: een filosofische puzzelgame van de makers van Serious Sam, waarin je als android puzzels met lasers, blokken en opnames van jezelf oplost en tussendoor door een computer ondervraagd wordt over bewustzijn. Soms denk je dat een puzzel onmogelijk is, en na een paar uur weg ben je er in één keer uit. Hij raadt de nieuwe Reawakened-versie aan boven het origineel.
Metacritic 85 (pc, 55 recensies) — geprezen om de setting en het verhaal, die het boven een gewone puzzelaar uittillen.
○ Nog niet in mijn Sequel-lijst
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Metacritic
The Witness
Waar Talos zijn ideeën uitlegt in teksten en gesprekken, leert The Witness je zonder één woord anders naar de wereld te kijken — volgens Maarten 'bijna telepathie' van Jonathan Blow. Hij zet hem daarom in de canon van de show. Kees kwam er zelf niet doorheen: puzzelgames zijn leuk tot ze het niet meer zijn.
OpenCritic 86 (98 recensies) — geroemd als meesterwerk van ontdekkend spelontwerp; kanttekening dat de puzzels weinig houvast bieden als je niet denkt zoals de maker.
○ Nog niet in mijn Sequel-lijst
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: OpenCritic
The Blood of Dawnwalker
Kees speelt hem op de moeilijkste stand en geniet enorm: overdag mens, 's nachts vampier, en dertig dagen om je familie te redden. Die tijdsdruk dwingt tot vreemde meta-keuzes, zoals een schurk meteen afmaken terwijl je daarmee een goede questline overslaat. Hij plaatst hem tussen The Witcher 3 en Kingdom Come Deliverance 2, maar compacter. Minpunt: autosaves die niet komen wanneer je ze verwacht.
Metacritic 83, OpenCritic 85 (142 recensies) — geprezen om het schrijfwerk, de keuzes en de dag/nacht-opzet; kritiek op repetitieve quests, wisselende combat en bugs bij de start.
✓ Staat al in mijn Sequel-lijst (Wishlist)
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: OpenCritic
The Legend of Zelda: Ocarina of Time
Kees' favoriete game aller tijden krijgt een remake, en hij is na de trailer 'helemaal in de wolken': de vreemde, sprookjesachtige wereld komt nu pas tot zijn recht, met vrije camera, een springknop en een ocarina die je in de microfoon kunt spelen. Maarten, die het origineel nooit afmaakte, doet het weinig.
○ Nog niet in mijn Sequel-lijst
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Nintendo Life
Resident Evil
Kees speelde op zijn nieuwe handheld het begin van het origineel uit 1996, en de hosts moeten allebei lachen om de FMV-intro en het stemacteerwerk ('Jill sandwich') — al blijft het spannend. Het advies: speel de GameCube-remake, en dan zonder guide, want die is zo goed ontworpen.
Metacritic 91 (35 recensies) — lovend: een van de mooiste games van zijn tijd en het beste Resident Evil ooit, op de tankbesturing na.
○ Nog niet in mijn Sequel-lijst
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Metacritic
Firewatch
De gameclub ronden ze af met een verdeeld oordeel. Maarten vond het einde prachtig: al het mysterie blijkt afleiding voor Henry's eigen drama, zoals het leven echt gaat. Kees voelde zich belazerd: het mysterie neemt de tweede helft over ten koste van de band tussen Henry en Delilah, en de ontknoping hangt aan personages die je nooit ziet.
Metacritic 81 (pc) — geprezen om schrijfwerk en acteerwerk; het einde verdeelde critici net zo als de hosts.
✓ Staat al in mijn Sequel-lijst (Played · ★4.5)
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Wikipedia
Gone Home
De tip van de hosts voor wie na Firewatch iets vergelijkbaars wil: even kort, first person, en qua opzet verwant — meer willen ze niet verklappen.
Metacritic 86 (pc, 56 recensies) — critici prijzen het volwassen, realistische verhaal; spelers zijn veel kritischer (gebruikersscore 5,5).
○ Nog niet in mijn Sequel-lijst
▶ Zoek in Sequel →Bronnen: Metacritic